Και όμως, σύμφωνα με τον Βουλπιώτη υπήρχε ομάδα "Ε" και είχε ιδρυθεί από Έλληνες επιστήμονες στην εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία

 Όλοι έχουμε ακούσει την γνωστή παραφιλολογία περί ομάδας "Ε" που υποτίθεται ότι κινείται μυστικά και θα παρέμβει την κρίσιμη στιγμή σαν από μηχανής θεός για να σώσει τον Ελληνισμό. Φυσικά κανείς στοιχειωδώς σοβαρός άνθρωπος δεν παίρνει στα σοβαρά αυτές τις ανοησίες οι οποίες εκτός από προϊόν φαντασιοπληξίας είναι και άκρως επικίνδυνες διότι αποκοιμίζουν τον λαό.

 Το ενδιαφέρον στοιχείο όμως είναι ότι υπάρχει μία μαρτυρία του γνωστού Ιωάννη Βουλπιώτη ο οποίος περιγράφει την ίδρυση μίας ομάδας "Ε", στην οποία ισχυρίζεται ότι συμμετείχε και ο ίδιος!
  Βέβαια αυτή η ομάδα "Ε" του Βουλπιώτη δεν είχε καμμία σχέση με την φαντασιακή "Ε" των διάφορων παρα-ιστορικών ουφολόγων, αλλά αξίζει να δούμε το ιστορικό της ίδρυσής της όπως αυτό αναφέρεται στο βιβλίο της Ιζαμπέλλας Παλάσκα (κόρης του Βουλπιώτη) "Άγγελος ή δαίμονας". Προφανώς η Παλάσκα καταγράφει αυτά που της διηγήθηκε ο πατέρας της.

 Ο Βουλπιώτης λίγο πριν την έκρηξη του Β'Π.Π το 1939 βρέθηκε στο Βερολίνο το οποίο άλλωστε επισκεπτόταν συχνά για επαγγελματικούς λόγους. Εκεί οργανώθηκε μία συνάντηση στο σπίτι του ναύαρχου Φον Κανάρις, αρχηγού της γερμανικής αντικατασκοπείας, στην οποία εκτός απ΄τον οικοδεσπότη και τον Βουλπιώτη συμμετείχε ο έλληνας πρέσβης στην Γερμανία Ραγκαβής και πολλοί έλληνες επιστήμονες. Μεταξύ αυτών ήταν ο Κοκοθάκης (ελληνοκύπριος γενικός διευθυντής του εργοστασίου αεροπλάνων Μέσερσμιτ),  ο Ιωάννης Χατζηαργύρης (αεροναυπηγός και στενός συγγενής του γνωστού Καραθεοδωρή) κ.α.
 Την συζήτηση άνοιξε ο Κανάρις ο οποίος τόνισε τα φιλελληνικά του αισθήματα και ενθάρρυνε τους έλληνες επιστήμονες να συνεργαστούν μεταξύ τους και να αλληλοϋποστηριχτούν για το κοινό όφελος χωρίς ο ίδιος ή η Γερμανία να αναμειχθούν, υπό την αυστηρή προϋπόθεση ότι δεν θα θιγόταν το Γ' Ράιχ ιδιαίτερα ενόψει του διαφαινόμενου πολέμου.
 Ακολούθησαν οι τοποθετήσεις άλλων συνομιλητών, ενώ αναφέρθηκε μεταξύ άλλων ότι πιθανότατα θα συνέδραμε την προσπάθειά τους και ο Καραθεοδωρής. Όλοι επικρότησαν την ιδέα συγκρότησης μιας κλειστής λέσχης ελλήνων επιστημόνων που ζούσαν στην Γερμανία, ώστε αργότερα να γίνει πράξη η ίδρυση μιας εταιρείας η οποία σε πρώτη φάση θα διαχειριζόταν νέες εφευρέσεις στον τεχνολογικό τομέα. Ο Βουλπιώτης ήταν αυτός που πρότεινε την ονομασία "ομάδα Ε" για αυτήν την κλειστή λέσχη επιστημόνων, σαν συνέχεια της ομάδας "ΕΕ" που έδρασε πριν τον μακεδονικό αγώνα.
 Επίσης αναφέρει ότι ο ίδιος, ως καλός μπίζνεσμαν, την έβλεπε σαν μία καλή ευκαιρία για να αποκομίσει οικονομικά οφέλη απ΄την επένδυση σε νέες τεχνολογίες.

 Στην συνέχεια του έργου δεν γίνεται άλλη αναφορά σε αυτήν την περίεργη "ομάδα Ε", οπότε το πιθανότερο είναι ότι αυτή η υπόθεση δεν είχε συνέχεια.

Επαναλαμβάνουμε ότι τα παραπάνω προέρχονται από ισχυρισμούς του Βουλπιώτη.
 Ή πιο σωστά, από αναφορές της κόρης του στους δικούς του ισχυρισμούς.
 Σίγουρα μία μαρτυρία δεν αρκεί για να τεκμηριωθεί ιστορικά ένα γεγονός, αλλά αν και εφόσον ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, τότε είναι εντυπωσιακό πως μία λέσχη ελλήνων επιστημόνων της εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας απέκτησε τέτοια "μυθική" διάσταση πέρα απ΄τα όρια κάθε λογικής...

 




 

Γιάννης Βουλπιώτης: ΝΑΙ, ΕΓΩ ΕΙΧΑ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΠΙ ΚΑΤΟΧΗΣ ΤΑ ΤΑΓΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ!

 του Δημοσθένη Κούκουνα

 Αυτή ήταν η φράση που επί λέξει μού είπε ο Γιάννης Βουλπιώτης, όταν τον πρωτογνώρισα πριν σαράντα και πλέον χρόνια. Μια ευθεία απάντηση σ' ένα σαφές ερώτημα, σ' ένα από τα πρώτα που του έθεσα όταν τον συνάντησα για πρώτη φορά.
"Αλλά, αγαπητέ μου, η ιδέα για τη δημιουργία των Ταγμάτων Ασφαλείας στηριζόταν αποκλειστικά και μόνο στην προστασία του αστικού καθεστώτος, δηλαδή στη μη κομμουνιστικοποίηση της Ελλάδος όταν κάποια στιγμή θα απελευθερωνόταν από τους κατακτητές. Πράγματι έγιναν παρεκτροπές και ακόμη θα έλεγα εγκληματικές πράξεις. Τέτοια όμως έγιναν και από την άλλη πλευρά, μάλιστα κατά κόρον, με τις δολοφονίες αθώων πολιτών. Θελήσαμε, με τη συνεργασία εγνωσμένου κύρου πολιτικών ανδρών, όπως οι Πάγκαλος, Σοφούλης, Γονατάς και πολλοί άλλοι, ιδίως δε ο αείμνηστος πολιτικός Ιωάννης Ράλλης, να διασώσουμε την Ελλάδα. Και την διασώσαμε, διότι οι κομμουνιστές όταν ήρθε η ώρα της Απελευθερώσεως δίστασαν να καταλάβουν την πρωτεύουσα ενώπιον του αντιπάλου δέους, δηλαδή των Ταγμάτων Ασφαλείας. Υπό την έννοια αυτή, εκ του αποτελέσματος, δικαιωθήκαμε όσοι είχαμε αυτή την ιδέα και αυτή την πεποίθηση. Ποιος μπορεί να έχει αντίρρηση ότι με τα Τάγματα Ασφαλείας δεν διασώσαμε το αστικό καθεστώς και δεν αφήσαμε την Ελλάδα να γίνει στάχτη; Αυτή είναι η αλήθεια...".

 Ακολούθησαν πολλές άλλες συναντήσεις μας για αρκετά χρόνια και πάντα μου ήταν χρήσιμες στο πλαίσιο της ιστορικής έρευνάς μου για την περίοδο της Κατοχής. Ο Βουλπιώτης, ένας άνθρωπος που είχε πυκνή δράση στα χρόνια εκείνα, αλλά και στα προηγούμενα, παρά τη χαμηλών τόνων στάση του, είχε πολλά ενδιαφέροντα να πει. Για τους ισχυρούς στην Ελλάδα και τη Γερμανία, με τους οποίους είχε συνδεθεί. Για τις επιχειρηματικές κυρίως δραστηριότητές του, για τις διασυνδέσεις του και κυρίως για την εμπλοκή του σε κρίσιμες φάσεις της σύγχρονης ιστορίας.

Μόλις πρόσφατα η κόρη του, η Ιζαμπέλλα Παλάσκα, έδωσε στη δημοσιότητα ένα βιβλίο της που έχει τον τίτλο "Άγγελος ή Δαίμονας - Ο αμφιλεγόμενος πατέρας μου" (Εκδόσεις Λιβάνη). Ήταν μια γενναία απόφαση να πάρει μια τέτοια πρωτοβουλία και να μιλήσει με άνεση και με μια σχετική αντικειμενικότητα για τον πατέρα της, ένα πρόσωπο οπωσδήποτε αμφιλεγόμενο από τους εχθρούς και τους φίλους του.
Η συγγραφέας είχε την καλοσύνη πριν ολοκληρώσει το βιβλίο της να ζητήσει τη συνδρομή μου ως προς την ακρίβεια των ιστορικών γεγονότων που περιλαμβάνονται. Ανταποκρίθηκα με μεγάλη ευχαρίστηση και οφείλω να αναγνωρίσω ότι έσκυψε με μεγάλη προσοχή στις υποδείξεις και τις παρατηρήσεις μου, ώστε να μην απομακρυνθεί από την ιστορική αλήθεια. Είναι ίσως η πρώτη φορά που ένα ιστορικό μυθιστόρημα, όπως αυτό το βιβλίο της Ιζαμπέλλας Παλάσκα, στηρίζεται σε συγκεκριμένα ιστορικά γεγονότα. Μπορεί οι διάλογοι και ορισμένες πτυχές της αφηγηματικής πλοκής με ήσσονα ιστορική σημασία να εντάσσονται στην προσπάθεια να αποδοθεί με μυθιστορηματικό τρόπο το ψυχογράφημα του ήρωα, που τυχαίνει να είναι ο πατέρας της συγγραφέα, αλλά τα πραγματικά γεγονότα έμειναν η αναλλοίωτη βάση.
Και θα πρέπει να υπογραμμίσω ότι ο αναγνώστης του βιβλίου δεν θα τελειώσει το διάβασμά του παραπλανημένος. Ό,τι του μείνει στη μνήμη θα είναι μια αληθινή εικόνα από εκείνα τα χρόνια. Προφανώς μια εικόνα που επιδέχεται συζητήσεις, ανάλογα με τις υποκειμενικές αντιλήψεις και τις εύλογες πολιτικές πεποιθήσεις του κάθε αναγνώστη, όχι όμως ως προς τη βαθύτερη ιστορική αλήθεια που εκφράζει.


 Πηγή: http://voulpiotis.blogspot.gr/2012/11/blog-post.html

Οι σχέσεις του κομμουνιστή Δημήτρη Γληνού με τους εκπροσώπους των ελληνικών κατοχικών κυβερνήσεων

Ο Δημήτρης Γληνός ήταν κομμουνιστής διαννοούμενος με έντονη δράση απ’την εποχή του Μεσοπολέμου. Το 1936 είχε εκλεγεί βουλευτής του Παλλαϊκού Μετώπου και κατά την διάρκεια της Κατόχης ανέπτυξε δράση στα πλαίσια του ΕΑΜ. Είναι αυτός που έγραψε το βιβλιαράκι Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ όπου αναπτυσσόνταν με προσεκτικό τρόπο οι πολιτικές θέσεις του ΕΑΜ προκειμένου να γίνουν αποδεκτές από ευρύτατα λαϊκά στρώματα και όχι μόνο απ΄τους κομμουνιστές. Τον Δεκέμβριο του 1942 στην Β΄πανελλαδική συνδιάσκεψη του ΚΚΕ εξελέγη στην Γραμματεία και στο Πολιτικό Γραφείο. Πέθανε ένα χρόνο αργότερα τον Δεκέμβριο του 1943 μετά από εγχείρηση στο συκώτι.

 Γενικότερα θεωρείται απ’τους αριστερούς ως σημαντική πνευματική και πολιτική προσωπικότητα. Ενδεικτικά παραθέτουμε κάποια δημοσιεύματα του Ριζοσπάστη:

 http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=3710203&publDate=4/1/1998

http://www1.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=3858785&publDate=6/1/2007

 Ο θάνατός του προκάλεσε βαθιά συγκίνηση στις τάξεις του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ καθώς τον θεωρούσαν μεγάλο αγωνιστή και δάσκαλο και έναν απ’τους ηγέτες του αγώνα τους.

 ("Το 30^ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ" του Θαν.Μητσόπουλο, σελ.211-2)

 Εξίσου κολακευτικά σχόλια για τον Γληνό έγραφε και ο Αλέκος Παπαπαναγιώτου που τον χαρακτήριζε κορυφαίο διανοητή και αγωνιστή για την λαϊκή παιδεία και κατά του φασισμού      

      ("Αναμνήσεις" του Γ.Ιωαννίδη, σελ.542-3)

 Γενικότερα λοιπόν εθεωρείτο σαν μία κορυφαία μορφή του ΚΚΕ και κα’επέκταση του ΕΑΜ.

 Τα πράγματα όμως δεν ήταν τόσο κρυστάλλινα. Ο Ιωαννίδης, οργανωτικός γραμματέας του ΚΚΕ, αναφέρει ότι όταν ήρθε στην Αθήνα μετά την απόδρασή του απ΄την Πέτρα, τα στελέχη του ΚΚΕ του έλεγαν ότι δεν έχουν εμπιστοσύνη στον Γληνό και τον έχουν απομονώσει επειδή τον είχαν συλλάβει οι Ιταλοί και τον είχαν αφήσει ελεύθερο. Για να τον αφήσουν λοιπόν οι Ιταλοί ελεύθερο, σημαίνει ότι ο Γληνός θα έκανε κάποια υποχώρηση. 

("Αναμνήσεις" του Γ.Ιωαννίδη, σελ.101-2)

Στην συνέχεια προφανώς θα αναθεώρησαν (ίσως κατόπιν προτροπής και του Ιωαννίδη ο οποίος σύμφωνα με τα λεγόμενά του δεν συμφωνούσε με την περιθωριοποίηση του Γληνού) εφόσον τον εξέλεξαν και στο Πολιτικό Γραφείο του κόμματος.

 Για το συγκεκριμένο ζήτημα έχει γράψει και ο κατοχικός υπουργός, και για λίγο πρωθυπουργός, Κ.Λογοθετόπουλος που ισχυρίζεται ότι μεσολάβησε ο ίδιος προσωπικά στους Ιταλούς για να απελευθερωθεί ο κομμουνιστής ηγέτης Δ.Γληνός.

 ("Ιδού η Αλήθεια" του Κωνσταντίνου Λογοθετόπουλου σελ.140-1).

 Αυτό βέβαια καταδεικνύει ότι ο μεγάλος διανοητής και κομμουνιστής αγωνιστής Δημήτρης Γληνός διατηρούσε επαφές και καλές σχέσεις με εκπροσώπους των ελληνικών κατοχικών αρχών.  

 Τον ρόλο του Λογοθετόπουλου στην προστασία (δεν μιλάει για απελευθέρωση αλλά για μη-σύλληψη με την εγγύηση του Λογοθετόπουλου) του Γληνού απ’τους Ιταλούς τον επιβεβαιώνει και ο γνωστός (συνεργάτης του Ράλλη, σπουδαγμένος στην Γερμανία και παντρεμένος με την κόρη του Ζήμενς, διευθυντικό στέλεχος του γερμανικού συγκροτήματος Siemens-AEG-Telefunken, διευθυντής της Ραδιοφωνικής Εταιρείας, εκ των εμπνευστών της ιδρύσεως των Ταγμάτων Ασφαλείας) Ιωάννης Βουλπιώτης σε επιστολή του προς τον κατοχικό πρωθυπουργό Ιωάννη Ράλλη στις 25/05/1943:

 

   "Οι μυστικές διαπραγματεύσεις του ΕΑΜ με την κυβέρνηση Ιωάννη Ράλλη" του Δημ.Κούκουνα, σελ.24

  Παρακάτω ο Βουλπιώτης αναφέρεται στις άριστες προσωπικές σχέσεις του με τον Γληνό: 

 

  στο ίδιο, σελ.24

 Για τις καλές του σχέσεις με τον Γληνό μιλάει και ο Ράλλης σε απάντησή του προς τον Βουλπιώτη, λέγοντας πως τον τιμά ως άνθρωπο:

 

    στο ίδιο, σελ.27

 

  Βλέπουμε λοιπόν πως ο μεγάλος αντιφασίστας και κομμουνιστής διανοητής δεν είχε κανέναν ενδοιασμό να διατηρεί άριστες σχέσεις με ορκισμένους αντικομμουνιστές όπως οι Ράλλης, Βουλπιώτης, Λογοθετόπουλος και τις οποίες μάλιστα αξιοποιούσε για να την βγάζει καθαρή όταν είχε μπλεξίματα με τις κατοχικές αρχές. Δεν ήταν βέβαια ο μόνος…

 Κατά τ'άλλα οι κομμουνιστές καθύβριζαν με τα χειρότερα λόγια τους Ράλληδες και τους Βουλπιώτηδες...