Τετάρτη, 5 Ιουνίου 2019

Επιβεβαίωση του Χρυσοχόου από αλβανικές πηγές σχετικά με το ζήτημα της ένωσης Ελλάδας-Αλβανίας το 1944


 Πριν από 6 ακριβώς χρόνια είχαμε κάνει μία ανάρτηση σχετικά με την πρόταση των Αλβανών για ένωση της χώρας τους με την Ελλάδα το 1944.
 Η πηγή μας ήταν ένα έργο του αείμνηστου Αθανάσιου Χρυσοχόου.

  Η ανάρτηση ήταν αυτή:
  Η άγνωστη πρόταση των Αλβανών για ένωση με την Ελλάδα το 1944

  Πριν μερικές μέρες ήρθε η επιβεβαίωση των ισχυρισμών του Χρυσοχόου από έναν Αλβανό βουλευτή ο οποίος μάλιστα παρέθεσε και σχετικό ιστορικό έγγραφο.

 Τα στοιχεία μπορείτε να τα βρείτε εδώ:
  Όταν η Αλβανία ζητούσε ένωση με την Ελλάδα

Τετάρτη, 29 Μαΐου 2019

Η εκλογική ήττα της Χρυσής Αυγής


 Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών αλλά των αυτοδιοικητικών εκλογών ήταν αναμφίβολα αρνητικότατο για την Χρυσή Αυγή. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο.
 Δεν θα επιχειρήσουμε να κάνουμε ανάλυση του αποτελέσματος ούτε να ψάξουμε υπευθύνους και ενόχους. Αυτό είναι δουλειά των αρμοδίων.

 Πολύ περισσότερο δεν θα διολισθήσουμε στην παράλογη διαδικτυακή υστερία που παρατηρείται τις τελευταίες μέρες και εστιάζει στο πρόσωπο του Ν.Μιχαλολιάκου αλλά και του στενού του περιβάλλοντος. Βγαίνουν πολλοί και διάφοροι -καλοπροαίρετοι και μη- και ωρύονται για να παραιτηθεί ο Μιχαλολιάκος και να αναλάβει την ηγεσία του κινήματος ο Κασιδιάρης.
 Αν μη τι άλλο αυτή η "απαίτηση" μαρτυρά ογκώδη άγνοια του τι εστί Χρυσή Αυγή.
 Μάγκες, είτε μας αρέσει είτε όχι, η Χρυσή Αυγή είναι δημιούργημα του Νίκου Μιχαλολιάκου απ΄το 1980 κιόλας.
 Ο Νίκος Μιχαλολιάκος είναι ταυτισμένος με την Χρυσή Αυγή, και προφανώς πιστώνεται τα θετικά και χρεώνεται τα αρνητικά.
 Αυτός την κράτησε όρθια στο περιθώριο επί δεκαετίες υπό εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες, αυτός την έκανε τρίτο κόμμα με απανωτές εκλογικές επιτυχίες το διάστημα 2010-15 εν μέσω άδικων πολιτικων διώξεων, ε προφανώς αυτός χρεώνεται και την απώλεια της μισής της εκλογικής δύναμης όσον αφορά τις ευρωεκλογές.
 Είτε αρέσει είτε όχι, αυτή είναι η πραγματικότητα.
 Το να του ζητάνε να παραιτηθεί απ΄την ηγεσία είναι επιεικώς ανυπόστατο αίτημα.


 Άποψή μας (την οποία προφανώς και κανείς δεν μας ζήτησε) είναι ότι τα λάθη που οδήγησαν στο πρόσφατο αρνητικό αποτέλεσμα δεν είναι τωρινά.
 Για του λόγου το αληθές παραπέμπουμε σε μία ανάρτησή μας της 30/09/2015 μετά τις προηγούμενες εθνικές εκλογές:
 Η αποχή, η εκλογική στασιμότητα της Χρυσής Αυγής και το αβέβαιο μέλλον

 Σε αυτήν την ανάρτηση μεταξύ άλλων αναφέραμε:

"Καλό θα ήταν να παρατηρήσουμε επίσης ότι η Χρυσή Αυγή: 
Τον Μάιο του 2012 πήρε 440966 ψήφους
Τον Ιούνιο του 2012 πήρε 426025
Τον Ιανουάριο του 2015 πήρε 388387
Τον Σεπτέμβριο του 2015 πήρε 379581.

Η πτώση είναι φανερή. Μικρή μεν, υπαρκτή δε. Και κανένας δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι σε επόμενες εκλογές δεν θα συνεχιστεί."

 Δεν διεκδικούμε δάφνες προφήτη, αλλά κάποια πράγματα κάνανε μπαμ από χιλιόμετρα και ΔΥΣΤΥΧΩΣ επιβεβαιωθήκαμε σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ'ότι αναμενόταν.

 Σε αυτό το σημείο πρέπει να μεταφέρουμε μία απίστευτα διορατική φράση που είχε πει ο τέως γραμματέας της Τ.Ο Πειραιώς Φ.Π.
 Σε συζήτηση στα γραφεία της εν λόγω Τ.Ο. λίγο πριν τις θριαμβευτικές εκλογές του 2012 αυτό το καθ'όλα αξιολογότατο στέλεχος (ο οποίος έχει αποχώρησει απ΄το 2012 και απ'όσο ξέρουμε δεν έχει επιστρέψει) είχε πει:
 "Αν στις επερχόμενες εκλογές πάρουμε ένα 7% π.χ. τότε στις επόμενες πρέπει να το κάνουμε 12-13 και στις μεθεπόμενες να φτάσουμε το 20% ώστε να έχουμε άμεσες βλέψεις εξουσίας. Αν αυτό το υποθετικό 7%, στις επόμενες γίνει 7.5-8 τότε αποτύχαμε. Είναι τέτοια η δυναμική φύση του Κινήματος που θα πρέπει να αναρριχηθεί τάχιστα στην εξουσία αλλιώς θα πέσει σε τέλμα και θα παρακμάσει."

 Δεν μπορούμε να ξέρουμε ποια θα είναι η εξέλιξη της Χρυσής Αυγής, αλλά αυτό που ξέρουμε είναι ότι βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι.
 Πάντως είναι επιεικώς γελοίο να λεηλατούνται οι ψήφοι της απ'τον... Βελόπουλο ή ακόμα χειρότερα απ΄τον Κούλη..

 Η Χρυσή Αυγή δεν έχει περιθώριο να καταντήσει ένα ακόμα υπερσυντηρητικό δεξιό/ακροδεξιό κόμμα που θα αρκείται σε επερωτήσεις και άντε το πολύ-πολύ σε κανα τηλε-τσαμπουκά στην βουλή.
 Αυτό που την ανέβασε και την έκανε να ξεχωρίσει απ΄τους πάσης φύσεως κουραστικούς δεξιούς ήταν ο δυναμικός κινηματικός χαρακτήρας της και το άνοιγμα στην κοινωνία, μακριά από βλακώδεις δηλώσεις μετάνοιας. 
 Απ΄την στιγμή που απεμπόλησε αυτά τα στοιχεία, κατέστη ευάλωτη, ήρθε το τέλμα και άρχισε η πτώση. 

 Σίγουρα υπάρχει το σοβαρότατο άλλοθι των διώξεων και της δίκης που τραβάει μακριά, αλλά δεν πιστεύουμε ότι αυτό αρκεί για να δικαιολογήσει τα πάντα. 
 Τα διάφορα αρνητικά που χρεώνονται στο κόμμα (οικογενειοκρατία, αντιεπικοινωνιακός αρχηγός, άκομψες εκδιώξεις στελεχών, λανθασμένες επιλογές στην προώθηση άλλων στελεχών, απώλεια του κινηματικού χαρακτήρα, ιδεολογική "δεξιοποίηση" κτλ) σίγουρα θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη απ΄τους αρμοδίους και να μην αντιμετωπίζονται αδιάφορα ή αλαζονικά.
 Απ΄την καλοπροαίρετη κριτική μπορείς να ωφεληθείς, και αν μη τι άλλο η ηγεσία εχει την εμπειρία να αξιολογεί ποια κριτική είναι καλοπροαίρετη.


 Όπως και να΄χει, και παρά τα λάθη και τις αστοχίες της ηγεσίας της η Χρυσή Αυγή παραμένει η καλύτερη επιλογή στις επόμενες εθνικές εκλογές της 7ης Ιουλίου.



Κυριακή, 21 Απριλίου 2019

Τέτοια μέρα που είναι...


 Αν και έχουμε σοβαρές διαφωνίες για το αν το καθεστώς της 21ης Απριλίου ήταν επαναστατικό, εντούτοις λόγω της ημέρας αφιερώνουμε το παρακάτω βίντεο σε κάθε βλάκα δημοκράτη (αν και η φράση "βλάκας δημοκράτης" είναι πλεονασμός) :



Τρίτη, 12 Μαρτίου 2019

Αντετοκούνμπο: Ως το 2017 δήλωνε Έλληνας, το 2018 δήλωσε Ελληνονιγηριανός και εν έτει 2019 "αποκάλυψε" οτι είναι Νιγηριανός!!!!!!



 Τελικά η περιπτωσάρα Αντετοκούνμπο έχει μεγάλη πλάκα.
 Όχι τόσο για τον ίδιο (αυτός την δουλειά του κάνει και καλά κάνει) αλλά για τον συρφετό των καθυστερημένων ελληναράδων που τον θαυμάζουν.

 Ας δούμε λίγο κάποιες πρόσφατες δηλώσεις του από συστημικές καθεστωτικές (και όχι φασιστικές, ξενοφοβικές, ρατσιστικές, συνομωσιολογικές κτλ) ιστοσελίδες:

 Στις 25/06/2017 δήλωσε Έλληνας:
https://www.cnn.gr/news/sports/story/86414/giannis-antetokoynmpo-eimai-ellinas-den-exo-gnorisei-kati-allo-pics-vids

 Είπε ότι "δεν έχει γνωρίσει κάτι άλλο πέρα απ΄την Ελλάδα"...
 Χμμμ... μάλιστα.. για να δούμε όμως και την συνέχεια..

 Στις 15/11/2018 δήλωσε ότι αυτός και τα αδέλφια του είναι ελληνονιγηριανοί:
https://www.sport24.gr/Basket/USA/NBA/giannhs-antetokounmpo-egw-kai-ta-adelfia-moy-eimaste-ellhnonighrianoi-kai-se-opoion-aresei.5364090.html

 Ξαφνικά μέσα σε ενάμιση χρόνο από Έλληνας έγινε Ελληνονιγηριανός....

Στις 05/03/2019 όμως δηλώνει Νιγηριανός και περήφανος Αφρικανός:
https://theundefeated.com/features/bucks-giannis-antetokounmpo-greek-freak-wants-to-go-back-to-his-nigerian-roots/

 Αυτή η τελευταία του συνέντευξη είναι και η πιο ενδιαφέρουσα...

Πέραν του ότι μιλάει ανοικτά για το πόσο περήφανος Αφρικανός είναι, λέει ότι και οι δύο γονείς του είναι μαύροι Νιγηριανοί (σιγά την είδηση), ότι μεγάλωσε σε νιγηριανό σπίτι με νιγηριανή κουλτούρα και πως παρά το ότι πήγαινε σε ελληνικό σχόλειο (λογικό αφού δεν υπάρχουν -ακομα τουλάχιστον- νιγηριανά σχολεία στο ελλαδιστάν) όταν επέστρεφε σπίτι δεν υπήρχε ίχνος ελληνικής κουλτούρας (και αυτό λογικό).
 Υπενθυμίζουμε ότι είναι το ίδιο άτομο που πριν 2 χρόνια δήλωνε Έλληνας και ότι δεν έχει γνωρίσει κάτι άλλο εκτός απ΄την Ελλάδα..

Λέει επίσης ότι "προφανώς και τα παιδιά του θα γεννηθούν και θα ζήσουν στις ΗΠΑ"..
 Ε τι περιμένατε βρε κατακαημένοι ελληναράδες;;;
 Ότι ο Αντετοκούνμπο θα σας έκανε την χάρη να γυρίσει να μείνει μαζί σας;;
 Για τόσο μαλάκα τον έχετε;



 Είναι προφανές ότι σταδιακά ο Αντετοκούνμπο απομακρύνεται απ΄το υπερ-ελληναράδικο προφίλ που πασχίζουν να του οικοδομήσουν οι αλήτες-ρουφιάνοι-δημοσιογράφοι, και αποκαλύπτει το τι πραγματικά νοιώθει.
 Είναι αυτονόητο ότι ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΚΑΝΕΙ.
 Νιγηριανός ήταν είναι και θα είναι. Απλά χρησιμοποίησε τους βλάκες τους Έλληνες για να γίνει γνωστός, δηλαδή σαν σκαλοπάτι για την αθλητική του καριέρα.
Τώρα που δεν τους έχει καμμία ανάγκη, μπορεί πλέον να μιλάει ανοιχτά για το ποιος είναι.
Αν μη τι άλλο αξίζουν συγχαρητήρια στους καθοδηγητές του για την πανέξυπνη τακτική που του υπέδειξαν να ακολουθήσει.

Όσον αφορά τους ελληνόφωνους θαυμαστές του... τι να πρωτοπείς για τα χάλια τους...

Δεν ντρέπεστε λίγο ρε πανηλίθιοι ελληναράδες να θεωρείτε συμπατριώτη σας έναν αφρικανό που σας κοροϊδεύει μες στα μούτρα σας;;;
 Αλλά τέτοιοι που είστε, και λίγα σας κάνουν...

 Άντε και περαστικά σας.


Πέμπτη, 7 Μαρτίου 2019

Δεν κάνουμε παιδιά γιατί κάνουμε εαυτούς



Θα στενοχωρήσω τους πολιτικούς αρχηγούς και τους βουλευτές, αλλά οι άνθρωποι στην Ελλάδα δεν σταμάτησαν να κάνουν τόσα παιδιά όσα έκαναν εξ αιτίας της κρίσης και της οικονομικής δυσπραγίας. Είναι κι αυτός ένας λόγος αλλά δεν είναι ο κύριος. Επομένως, οι πολιτικοί καλά κάνουν και σκέφτονται οικονομικές ενισχύσεις, αλλά αυτές δεν θα λύσουν το πρόβλημα της υπογεννητικότητας.

Όπως μπορεί να διαπιστώσει καθένας, οι πιο φτωχοί είναι εκείνοι που κάνουν και τα περισσότερα παιδιά. Όχι μόνο στην Ελλάδα. Παντού. Όχι μόνο σήμερα. Και παλιότερα. Η υπογεννητικότητα χτυπάει την πόρτα της ευημερούσας δυτικής Ευρώπης εδώ και τρείς δεκαετίες, με εξαίρεση την Γαλλία, όπου οι οικογένειες με περισσότερα από δύο παιδιά εξακολουθούν και είναι πολλές (απορία: μήπως αυτό το σχετικά υψηλό ποσοστό οικογενειών με πάνω από δύο παιδιά οφείλεται στους υψηλούς δείκτες γεννητικότητας των Αφρικανών και των Αράβων της Γαλλίας;;;; ). Παρά τα και εκεί οικονομικά προβλήματα. Στη Γαλλία, όπως και στην Αμερική, είναι θέμα κουλτούρας.

Στην Ελλάδα, όπως θα ξέρουν οι αναγνώστες, οι πατεράδες μας και οι παππούδες μας έκαναν πιο πολλά παιδιά παρόλο που είχαν πολύ λιγότερα χρήματα. Και πολύ σκληρότερα βγαλμένα χρήματα. Συχνά, αβέβαια χρήματα. Σήμερα είχαν, αύριο δεν είχαν.

Τα παιδιά ήταν παλιότερα, εργατικά χέρια. Περιουσία. Για πολλούς. Για πολλούς ήταν αποτέλεσμα ανεξέλεγκτων ορμών. Η πρόληψη ήταν σχεδόν ανύπαρκτη. Για πολλούς αστούς ήταν οικογενειακό ή κοινωνικό καθήκον. Και για πολλούς ήταν κάτι παραπάνω: Επιθυμία. Για σχεδόν όλους πάντως, ήταν μια ευθύνη. Την οποία επωμίζονταν.

Από τη δεκαετία του 1960 και μετά, όσο η ελληνική οικογένεια άλλαζε μορφή άρχισε να περιορίζεται και ο αριθμός των παιδιών ανά ζευγάρι. Δεν ήταν τα λεφτά ο λόγος. Για την ακρίβεια, ήταν τα λεφτά, αλλά από την ανάποδη!


Η γυναίκα άρχισε να χειραφετείται και να μην είναι έρμαιο των αντρικών ορμών. Είχε επιλογή για τον αν θα τεκνοποιούσε ή όχι και πότε. Η κοινωνική και νομική τιμωρία για τις αμβλώσεις έπαψε να υπάρχει σταδιακά. Το κυριότερο: Η γυναίκα μπήκε στη μισθωτή και την εργατική παραγωγή, που απαιτούσαν πολύωρη απουσία από το σπίτι. Δεν ήταν πια στα χωράφια με όλη την οικογένεια. Κυρίως: Η γυναίκα απέκτησε καριέρα. Και τη δυνατότητα να επιλέξει από πολύ περισσότερους άντρες.

Από την άλλη πλευρά, ο άντρας έπαψε να είναι ο αφέντης που αποφάσιζε. Ταυτόχρονα, με την κάμψη του συντηρητισμού, απέκτησε πρόσβαση σε πολύ περισσότερες γυναίκες από πρίν, πολύ πιο εύκολα. Δεν ήταν πια υποχρεωμένος να παντρευτεί στα 20 τη μια από τις ελάχιστες που γνώριζε.

Ταυτόχρονα με όλα αυτά ήρθε η αφθονία των αγαθών και η οικονομική ευημερία. Η ευημερία φέρνει μαζί της την απέχθεια στη στρίμωξη. Και η οικογένεια με τα παιδιά είναι στρίμωξη. Η ευκολία στην καθημερινή ζωή μαθαίνει τον άνθρωπο στην ευκολία γενικότερα. Η οικογένεια δεν είναι ευκολία. Είναι ευθύνη και σκληρός διαρκής αγώνας. Αγώνας να συμβιώνεις αρμονικά με το ταίρι σου και αγώνας να συμβιώνεις αρμονικά με τα παιδιά σου. Πολύ δύσκολα πράγματα. Ο τέλειος σύντροφος δεν υπάρχει. Όπως δεν υπάρχει και ο τέλειος γονιός.

Από τη δεκαετία του 1980 και μετά, με αυξητική τάση από τη δεκαετία του 1990, όλο και λιγότερα ζευγάρια έκαναν πάνω από ένα παιδί. Επικαλούνταν σχεδόν όλοι τα έξοδα ή τις ελλείψεις του κράτους σε δομές, αλλά η αλήθεια είναι αλλού:

Οι νεοέλληνες καλόμαθαν στα εύκολα. Καλόμαθαν να απολαμβάνουν τα αγαθά της οικονομίας για την ατομική τους καλοπέραση. Καλόμαθαν να αλλάζουν συντρόφους όταν ο προηγούμενος δεν τους ήταν πια αρεστός. Υπήρχε προσφορά και ζήτηση. Καλόμαθαν να ενηλικιώνονται όλο και πιο αργά, υπό την προστασία της οικογένειάς τους. Το 1960 ήσουν ενήλικος στα 21. Το 1990, στα 30. Σήμερα, στα 35!

Από το 2000 μέχρι και σήμερα ένα μεγάλο ποσοστό 30χρονων μένει με τους γονείς του. Λίγοι από ολοκληρωτική ανάγκη. Οι πιο πολλοί γιατί έτσι βολεύει. Και μεις όταν φύγαμε από τα σπίτια μας ίσα που ζούσαμε. Δουλεύαμε για ψίχουλα. Αλλά, η επιθυμία για ελευθερία και η χαώδης απόσταση αντιλήψεων από τους γονείς μας δεν μας κρατούσαν στα πατρικά.

Η ελληνική κοινωνία είναι σε λάθος δρόμο. Παράγει όλο και πιο πολλούς ευθυνόφοβους απογόνους από όσους μπορεί να θρέψει. Δεν φταίνε οι απόγονοι. Οι γόνοι φταίνε. Και δεν φταίει η οικονομική κρίση. Η οικονομική κρίση είναι κοινωνική κρίση. Που οδηγεί σε οικονομική κρίση.

Το ελληνικό κράτος σ αυτή την κρίση είναι απόν. Δεν έχει καμιά δομή που να στηρίζει τα εργαζόμενα ζευγάρια που έχουν παιδιά. Ο παππούς και η γιαγιά δεν είναι πάντα υπαρκτοί. Δεν έχει δομές που να στηρίζουν τις όλο και αυξανόμενες μονογονεϊκές οικογένειες. Άλλη πληγή της κοινωνία της αφθονίας σε εν δυνάμει συντρόφους. Φύγε συ έλα συ. Επιπόλαιες επιλογές από επιπόλαιους ενήλικες που δεν είναι ακόμα ενήλικες.

Το κράτος δεν εκπαιδεύει στα σχολεία πολίτες για ενηλικίωση. Αντιθέτως, αναπαράγει τις γονεϊκές στρεβλώσεις της υπερπροστασίας και της ευθυνοφοβίας. Και τα τελευταία δύο χρόνια αντί να αυξάνει μειώνει βρεφονηπιακούς σταθμούς και ολοήμερες δομές για παιδιά.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πάρα πολλά νεαρά ζευγάρια ή άτομα έχουν μεγάλα οικονομικά προβλήματα. Και το παιδί έχει ανάγκη από έξοδα. Κανείς δεν τους έχει πει ότι το παιδί έχει ανάγκη πρώτα από όλα από αγάπη και νοιάξιμο. Αυτά γεννάνε ένα παιδί. Και πολύ λιγότερα έξοδα από όσα φαντάζεται μια κοινωνία που στραβοκοιτάζει ένα φτηνό καρότσι ή ένα φτηνό παλτουδάκι.

Η ευκολία είναι το σύνθημα πάνω στο οποίο χτίστηκε η νέα μεταπολεμική κοινωνία. Η ευκολία παράγει ευκολίες. Και παράγει νέες απαιτήσεις για ευκολίες. Η οικογένεια δεν είναι ευκολία. Είναι δυσκολία. Γιατί η αγάπη δεν είναι ευκολία. Είναι δυσκολία. Και τα παιδιά δεν είναι ευκολία. Είναι η πιο ωραία δυσκολία των ανθρώπων.

Οι πολιτικοί της χώρας, αντί να μοιράζουν λεφτά – που κι αυτά χρειάζονται- για παιδιά, θα έκαναν καλύτερα αν είχαν ένα όραμα μιας κοινωνίας που παράγει υπεύθυνους πολίτες. Με αγάπη στην οικογένεια. Με δομές που να ευνοούν τις οικογένειες. Και με εργασιακές συνθήκες που να υπηρετούν την οικογένεια. Όχι μόνο την τσέπη.

Τα παιδιά είναι πλούτος. Ψυχικός. Η ελληνική κοινωνία έχει χάσει την επαφή της με αυτήν την αλήθεια, που κάποτε, όταν ήταν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΦΤΩΧΗ ήξερε. Τώρα βασιλεύει ο εαυτός.


Πηγή: https://thesecretrealtruth.blogspot.com/2019/03/blog-post_242.html?fbclid=IwAR1sq3QFou7Eh65sYVJB5Rp8GljR6foRaVhaZsbQmyTWV1Cs52AtTqYCssY

Δευτέρα, 4 Μαρτίου 2019

Η Νέμεσις χτυπάει αλύπητα τους δήθεν "ήρωες" του "προσφυγικού"


 Τον τελευταίο καιρό φαίνεται ότι από μεταφυσικής απόψεως τα πράγματα είναι δύσκολα για τους απανταχού "φιλάνθρωπους" και ψευδο-αλληλέγγους αντιρατσιστές (επαγγελματίες ή ερασιτέχνες).

 Ο ένας μετά τον άλλο οι δήθεν "ήρωες" της ψευτο-προσφυγικής κρίσης (=λαθροεποικισμός και βαρβαρο-ισλαμοποίηση της Ευρώπης) μας αφήνουν χρόνους.


Πρώτος άνοιξε τον χορό ο "ήρωας λιμενικός της Λέσβου":

https://www.iefimerida.gr/news/450250/efyge-xafnika-o-kyriakos-papadopoylos-o-iroas-limenikos-apo-ti-lesvo-poy-esose-5000

Μετά ήταν η σειρά μιας εκ των τριών "γιαγιάδων-συμβόλων" της Συκαμιάς:

https://www.lesvosnews.net/articles/news-categories/koinonia/pethane-i-maritsa-i-giagia-symvolo-tis-lesvoy

Ακολούθησε ο "ήρωας φούρναρης της Κω":

https://www.news247.gr/koinonia/pethane-o-foyrnaris-tis-ko-poy-eiche-timithei-apo-tin-eyropaiki-epitropi.6694915.html

Και η πρόσφατη καταχώρηση στην λίστα των αποχωρήσεων ήταν ο "ήρωας φωτογράφος":

https://www.reader.gr/news/koinonia/pethane-o-polyvraveymenos-fotoreporter-giannis-mpehrakis



 Απ'όλα έχει ο μπαξές...
Ήρωες λιμενικούς, ήρωες φουρνάρηδες, γιαγιάδες-σύμβολα, ήρωες φωτογράφους...
Αν μη τι άλλο ο "ηρωισμός" ξεχειλίζει στο ελλαδιστάν...

 Ένας κακοπροαίρετος θα μπορούσε να αναφωνήσει... ΘΕΙΑ ΔΙΚΗ!! διότι οι παραπάνω αποδημήσαντες συνεισέφεραν -απ΄το πόστο του ο καθένας- τα μέγιστα στην περαιτερω ισλαμο-καφροποίηση της Ευρώπης.

 Εμείς όμως επειδή δεν είμαστε κακοπροαίρετοι δεν υιοθετούμε τέτοιες απόψεις... ούτε λέμε ότι χαιρόμαστε με τον θάνατό τους. Δεν θα είχε κανένα νόημα αυτό.

 Απ΄την άλλη όμως δεν έχουμε απολύτως κανέναν λόγο να λυπηθούμε για τον θάνατο των παραπάνω "ηρώων".
 Απλά ελπίζουμε να μην βρεθούν άλλοι μιμητές τους.

 Ανεξάρτητα όμως απ΄το τι θέλουμε εμείς, οι επίδοξοι μιμητές τους πρέπει να έχουν κατα νου ότι η Νέμεσις είναι πολύ σκληρή και δεν χαμπαριάζει από τηλε-ηρωισμούς και επικοινωνιακά παιχνιδάκια. 

Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2018

Αδόλφος Χίτλερ και Μακεδονία. Για την αποκατάσταση της ιστορικής δικαιοσύνης.


 Τον τελευταίο καιρό έχει κυκλοφορήσει στο διαδίκτυο ένα έγγραφο του Γ' Ράιχ σχετικά με την στάση του Αδόλφου Χίτλερ για το μακεδονικό ζήτημα.
 Δίχως περισσότερους προλόγους το παραθέτουμε, με την μετάφρασή του:





Ο Φύρερ δήλωσε και πάλι ότι η διακήρυξη ανεξαρτησίας της Μακεδονίας πρέπει να συμβεί τώρα, χωρίς καθυστέρηση. Ως εκ τούτου, ο Υπουργός Εξωτερικών του Ράιχ απαίτησε, ανεξάρτητα από τις δικές σας σκέψεις, να υποδείξει με τηλεγράφημα και να ενημερωθεί την ίδια στιγμή, και αμέσως να αναφέρετε ποιος από εσάς θα είναι υπεύθυνος για τη διεξαγωγή της εν λόγω ενέργειας, και ότι αυτή η επιτροπή θα κηρύξει την ανεξαρτησία της Μακεδονίας .


Reinebeck Σημείωση: 1432 Να σταλεί στο προξενείο της Σόφια 05/09/44


 Σύμφωνα με αυτούς που το δημοσίευσαν και το αναδημοσίευσαν διαδικτυακώς, αυτό το έγγραφο αποδεικνύει ότι ο Αδόλφος Χίτλερ επιθυμούσε την απόσχιση της Μακεδονίας απ΄την Ελλάδα και την ανεξαρτητοποίησή της.

 Αυτό μπορεί να γίνει εύκολα πιστευτό από έναν άσχετο που δεν γνωρίζει τις συνθήκες και τις εξελίξεις εκείνης της εποχής.

 Για να κριθεί όμως σφαιρικά, και όχι αποσπασματικά, η θέση του Χίτλερ για το μακεδονικό, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη το συνολικό πλαίσιο των γερμανοβουλγαρικών σχέσεων εκείνης της περιόδου, καθώς ως γνωστόν ο ψευδο"μακεδονισμός" ήταν μία πτυχή του βουλγαρικού επεκτατισμού.

 Η Βουλγαρία μπορεί να ήταν χώρα φιλική προς τον Άξονα, αλλά ποτέ δεν ενεπλάκη ενεργά στον Β΄Π.Π, όπως έκαναν π.χ η Ρουμανία ή η Ουγγαρία. Η φιλοαξονική της στάση ήταν περισσότερο καιροσκοπική και απόρροια των επεκτατικών της βλέψεων κατά της Ελλάδας πρωτίστως και της Γιουγκοσλαβίας δευτερευόντως.
 Έτσι, μόλις πλέον οι Βούλγαροι κατάλαβαν ότι η εξέλιξη του πολέμου σε βάρος του Άξονα είναι μη-αναστρέψιμη έσπευσαν να μεταβάλλουν την στάση τους.

Στις 20/08/1944 οι Σοβιετικοί εισβάλλουν στην Ρουμανία και εντός λίγων ημερών η ρουμανική άμυνα καταρρέει μαζί με το καθεστώς Αντονέσκου. Ο Κόκκινος Στρατός πλέον βρίσκεται μια ανάσα απ΄την Βουλγαρία.
 Στις 26/08/1944 ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας Μπαγκριάνοφ διακήρυξε την ουδετερότητα της Βουλγαρίας και παράλληλα ανακοινώθηκε στους Γερμανούς ότι τα βουλγαρικά στρατεύματα αποχωρούν απ΄την κεντρική Μακεδονία (μεταξύ των ποταμών Αξιού και Στρυμόνα) που ήταν υπό γερμανική κατοχή.
 Στις 02/09/1944 αναλαμβάνει πρωθυπουργός ο αγροτικός σοσιαλιστής Μουράβιεφ και ξεκινάει διαπραγματεύσεις με τους Συμμάχους και "δημοκρατικές" μεταρρυθμίσεις.

 Ήταν πλέον ολοφάνερο ότι η μεταστροφή της Βουλγαρίας ήταν απλά θέμα χρόνου, όπως και έγινε λίγες μέρες μετά.

Ο Χίτλερ φυσικά δεν μπορούσε να μείνει απαθής απέναντι σε αυτές τις αρνητικές γι'αυτόν εξελίξεις. 
 Έπρεπε με κάποιον τρόπο να πλήξει τους Βούλγαρους, και προφανώς σκέφτηκε να το κάνει με τον τρόπο που περιγράφει το συγκεκριμένο έγγραφο το οποίο φέρει ημερομηνία 05/09/1944 (δηλαδή εκείνες τις μέρες της μεταστροφής της Βουλγαρίας).
 Αυτή ήταν φυσικά μία σπασμωδική κίνηση απελπισίας που πρακτικά δεν είχε απολύτως καμμία αξία. Ο γερμανόφιλος Ιβάν Μιχαήλοφ που δρούσε στην περιοχή και ήταν φανατικός "μακεδονιστής" δεν είχε καμμία δύναμη για να υλοποιήσει αυτό το σχέδιο.

 Άλλωστε πουθενά δεν αναφέρεται ότι προχώρησε το ζήτημα της επίσημης αναγνώρισης της δήθεν "Μακεδονίας" απ΄το Γ' Ράιχ.

 Πρέπει επίσης να τονιστεί ότι ο Χίτλερ δεν είχε ποτέ του σκοπό την δημιουργία ανεξάρτητου μακεδονικού κράτους ούτε την απόσχιση της Μακεδονίας απ΄την Ελλάδα.

Αν επιθυμούσε κάτι τέτοιο θα το είχε πράξει στα μέσα του 1941 όταν ήταν πανίσχυρος, ήλεγχε όλη την Ευρώπη και δεν είχε να δώσει λογαριασμό πουθενά.
 Δεν το έκανε όμως, διότι απλούστατα δεν το ήθελε.

 Οι κινήσεις απελπισίας ενός ανθρώπου που έχανε τον πόλεμο και έβλεπε τα πάντα να καταρρέουν γύρω του δεν μπορούν να αποτελέσουν ασφαλές κριτήριο για τις προθέσεις του, ειδικότερα απ΄την στιγμή που δεν είχε δώσει κανένα αντίστοιχο δείγμα κατά το παρελθόν.


Και ας μην βγούνε κάποιοι να πουν ότι και καλά παρέδωσε την ανατολική Μακεδονία και Θράκη στους Βούλγαρους το 1941. 
 Ναι μεν τους έδωσε άδεια εισόδου και προσωρινής στρατιωτικής κατοχής στα συγκεκριμένα ελληνικά εδάφη, αλλά ουδέποτε ενέκρινε την επίσημη προσάρτηση αυτών των εδαφών απ΄τους Βουλγάρους.
 Ούτε καν στο πιο στενό του σύμμαχο, τον Μουσσολίνι, δεν έδωσε άδεια να προσαρτήσει τα Επτάνησα..