Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2012

Οι σχέσεις του κομμουνιστή Δημήτρη Γληνού με τους εκπροσώπους των ελληνικών κατοχικών κυβερνήσεων


Ο Δημήτρης Γληνός ήταν κομμουνιστής διαννοούμενος με έντονη δράση απ’την εποχή του Μεσοπολέμου. Το 1936 είχε εκλεγεί βουλευτής του Παλλαϊκού Μετώπου και κατά την διάρκεια της Κατόχης ανέπτυξε δράση στα πλαίσια του ΕΑΜ. Είναι αυτός που έγραψε το βιβλιαράκι Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ όπου αναπτυσσόνταν με προσεκτικό τρόπο οι πολιτικές θέσεις του ΕΑΜ προκειμένου να γίνουν αποδεκτές από ευρύτατα λαϊκά στρώματα και όχι μόνο απ΄τους κομμουνιστές. Τον Δεκέμβριο του 1942 στην Β΄πανελλαδική συνδιάσκεψη του ΚΚΕ εξελέγη στην Γραμματεία και στο Πολιτικό Γραφείο. Πέθανε ένα χρόνο αργότερα τον Δεκέμβριο του 1943 μετά από εγχείρηση στο συκώτι.
 Γενικότερα θεωρείται απ’τους αριστερούς ως σημαντική πνευματική και πολιτική προσωπικότητα. Ενδεικτικά παραθέτουμε κάποια δημοσιεύματα του Ριζοσπάστη:

 Ο θάνατός του προκάλεσε βαθιά συγκίνηση στις τάξεις του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ καθώς τον θεωρούσαν μεγάλο αγωνιστή και δάσκαλο και έναν απ’τους ηγέτες του αγώνα τους.
 ("Το 30ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ" του Θαν.Μητσόπουλο, σελ.211-2)

 Εξίσου κολακευτικά σχόλια για τον Γληνό έγραφε και ο Αλέκος Παπαπαναγιώτου που τον χαρακτήριζε κορυφαίο διανοητή και αγωνιστή για την λαϊκή παιδεία και κατά του φασισμού      
      ("Αναμνήσεις" του Γ.Ιωαννίδη, σελ.542-3)

 Γενικότερα λοιπόν εθεωρείτο σαν μία κορυφαία μορφή του ΚΚΕ και κα’επέκταση του ΕΑΜ.

 Τα πράγματα όμως δεν ήταν τόσο κρυστάλλινα. Ο Ιωαννίδης, οργανωτικός γραμματέας του ΚΚΕ, αναφέρει ότι όταν ήρθε στην Αθήνα μετά την απόδρασή του απ΄την Πέτρα, τα στελέχη του ΚΚΕ του έλεγαν ότι δεν έχουν εμπιστοσύνη στον Γληνό και τον έχουν απομονώσει επειδή τον είχαν συλλάβει οι Ιταλοί και τον είχαν αφήσει ελεύθερο. Για να τον αφήσουν λοιπόν οι Ιταλοί ελεύθερο, σημαίνει ότι ο Γληνός θα έκανε κάποια υποχώρηση. 
("Αναμνήσεις" του Γ.Ιωαννίδη, σελ.101-2)
Στην συνέχεια προφανώς θα αναθεώρησαν (ίσως κατόπιν προτροπής και του Ιωαννίδη ο οποίος σύμφωνα με τα λεγόμενά του δεν συμφωνούσε με την περιθωριοποίηση του Γληνού) εφόσον τον εξέλεξαν και στο Πολιτικό Γραφείο του κόμματος.

 Για το συγκεκριμένο ζήτημα έχει γράψει και ο κατοχικός υπουργός, και για λίγο πρωθυπουργός, Κ.Λογοθετόπουλος που ισχυρίζεται ότι μεσολάβησε ο ίδιος προσωπικά στους Ιταλούς για να απελευθερωθεί ο κομμουνιστής ηγέτης Δ.Γληνός.
 ("Ιδού η Αλήθεια" του Κωνσταντίνου Λογοθετόπουλου σελ.140-1).
 Αυτό βέβαια καταδεικνύει ότι ο μεγάλος διανοητής και κομμουνιστής αγωνιστής Δημήτρης Γληνός διατηρούσε επαφές και καλές σχέσεις με εκπροσώπους των ελληνικών κατοχικών αρχών.  

 Τον ρόλο του Λογοθετόπουλου στην προστασία (δεν μιλάει για απελευθέρωση αλλά για μη-σύλληψη με την εγγύηση του Λογοθετόπουλου) του Γληνού απ’τους Ιταλούς τον επιβεβαιώνει και ο γνωστός (συνεργάτης του Ράλλη, σπουδαγμένος στην Γερμανία και παντρεμένος με την κόρη του Ζήμενς, διευθυντικό στέλεχος του γερμανικού συγκροτήματος Siemens-AEG-Telefunken, διευθυντής της Ραδιοφωνικής Εταιρείας, εκ των εμπνευστών της ιδρύσεως των Ταγμάτων Ασφαλείας) Ιωάννης Βουλπιώτης σε επιστολή του προς τον κατοχικό πρωθυπουργό Ιωάννη Ράλλη στις 25/05/1943: