Σύγκριση Τσολάκογλου με ΓΑΠ

Τον τελευταίο 1,5 χρόνο περίπου ακούγονται πολλά εναντίον του πρώην πρωθυπουργού ΓΑΠ και γενικότερα για τους πολιτικάντηδες. Συμφωνούμε και επαυξάνουμε για ότι λέγεται εις βάρος τους, πλην ενός χαρακτηρισμού.

 Κάποιοι αρέσκονταν στο να ταυτίζουν τον ΓΑΠ με τον Τσολάκογλου και να χαρακτηρίζουν την κυβέρνησή του, όπως και την νυν κυβέρνηση Παπαδήμου, ως "κατοχική"… 

 Αυτή η ταύτιση φυσικά είναι τελείως λάθος. Δεν έχει απολύτως καμμία σχέση ο στρατηγός Τσολάκογλου με τον ανεκδιήγητο ΓΑΠ.

  

 - Ο Τσολάκογλου πολέμησε στους 2 βαλκανικούς πολέμους, στον Ά Παγκόσμιο, στην μικρασιατική εκστρατεία, στην ουκρανική εκστρατεία και ήταν επιτελικός ανώτατος αξιωματικός στον ελληνοϊταλικό και ελληνογερμανικό πόλεμο του 40-41.

  

 Ο ΓΑΠ δεν πολέμησε πουθενά, και η στρατιωτική του θητεία ήταν σε κάποιο γραφείο μεταξύ λούφας και άδειας, όπως συμβαίνει με όλους τους γόνους πολιτικών.

  

- Ο Τσολάκογλου έκανε ότι ήταν δυνατόν για να υπερασπιστεί την Πατρίδα, έχοντας μεγάλη συμβολή στο έπος του ’40. Όταν πλέον η γιουγκοσλαβική άμυνα είχε καταρρεύσει, οι Βρετανοί υποχωρούσαν, οι Γερμανοί είχαν μπει στην Θεσσαλονίκη, και η Λουφτβάφε θέριζε από αέρος  τον ήδη εξαντλημμένο απ΄τον πολύμηνο πόλεμο με τους Ιταλούς ελληνικό στρατό, πήρε την πρωτοβουλία για να συνάψει ανακωχή με τους Γερμανούς πετυχαίνοντας παράλληλα την μη-αιχμαλωσία των οπλιτών και αξιωματικών του ελληνικού στρατού.

 Ο ΓΑΠ αντιθέτως δεν υπερασπίστηκε τίποτα. Αυτός δεν αγωνίστηκε κατά των εισβολέων, όπως ο Τσολάκογλου, άλλα έκανε τα αδύνατα δυνατά για να φέρει εδώ τους σύγχρονους οικονομικούς κατακτητές της τρόικας. Αυτός τους έφερε εδώ για να μας "σώσουν", υπογράφοντας παράλληλα το επαίσχυντο μνημόνιο και την δανειακή σύμβαση με δυσμενείς όρους για την Ελλάδα.

   

- Ο Τσολάκογλου σχημάτισε την πρώτη κατοχική κυβέρνηση τον Απρίλιο του 1941, καθώς πίστευε ότι αυτό θα ήταν η καλύτερη δυνατή επιλογή για την Πατρίδα, αφού σε διαφορετική περίπτωση είτε θα γινόμασταν ιταλικό προτεκτοράτο με τραγικές συνέπειες (λόγω των ιταλικών επεκτατικών βλέψεων και όχι μόνο), είτε θα μας διοικούσε κάποιος γερμανός γκαουλάιτερ όπως γινόταν στις περισσότερες κατεχόμενες χώρες. Χάρη στην δύσκολη και ομολογουμένως άχαρη επιλογή του Τσολάκογλου να ηγηθεί της πρώτης κατοχικής κυβέρνησης, τα παραπάνω αρνητικά ενδεχόμενα δεν έγιναν πραγματικότητα.

 Ο ΓΑΠ παρέδωσε γη και ύδωρ στην τρόικα, αποδεχόμενος την τοποθέτηση οικονομικών επιτηρητών που θα ελέγχουν το έργο της κυβέρνησης. Ο ΓΑΠ εξελέγη απ΄τον "σοφό" (...) και "κυρίαρχο" (…) ελληνικό λαό σαν πρωθυπουργός ανεξάρτητου κράτους, και με δικές του επιλογές -χωρίς να προηγηθεί καμμία εθνική καταστροφή ή ξένη εισβολή- μετέτρεψε την κυβέρνησή του σε κυβέρνηση υποτακτικών της τρόικας και των διεθνών τοκογλύφων.

 -Ο Τσολάκογλου πέθανε πάμφτωχος στην φυλακή.

  

  Ο ΓΑΠ δεν έχει πεθάνει ακόμη, αλλά δεν νομίζω να υπάρχει κανείς που να πιστεύει ότι θα έχει την ίδια μοίρα με την Τσολάκογλου. Στην χειρότερη για τον ίδιο, θα φύγει νύχτα απ΄την Ελλάδα και ανεπιστρεπτί. Για πάμφτωχος ούτε λόγος να γίνεται…

 

 Όχι λοιπόν, δεν έχει κανείς το δικαίωμα να καθυβρίζει την μνήμη του στρατηγού Τσολάκογλου συγκρίνοντάς τον με τον ΓΑΠ…

 Τα παραπάνω δεν σημαίνουν βέβαια ότι ο Τσολάκογλου ήταν αλάνθαστος ή άμεμπτος. 

  Για την περίπτωσή του όμως αυτό που θα πρέπει να αποκλειστεί  είναι το ενδεχόμενο του να λειτουργούσε με δόλο σε βάρος της Ελλάδας. Για τον ΓΑΠ δεν ξέρω αν αυτό ισχύει…

ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ ΤΩΝ ΠΕΤΡΑΝΩΝ

 Όλοι σας μάλλον γνωρίζετε, επειδή το έχετε ζήσει οι ίδιοι ή ακούγοντας από άλλους ή διαβάζοντας, τι έγινε εδώ στα Πετρανά την 24η και 25η Νοεμβρίου 1944, όταν το χωριό μέσα στο οποίο βρισκόταν αντικομουνιστές οπλίτες αλώθηκε από αντάρτες του ΕΛΑΣ με αποτέλεσμα εκατό άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους. Σήμερα θα ακούσετε με λίγα λόγια ακόμα μια φορά το τι έγινε, όμως αυτά που θα ειπωθούν είναι αποτέλεσμα επίπονης έρευνας για έναν περίπου χρόνο, το προφορικό μέρος της οποίας κατά ένα μέρος διεξήχθη μαζί με το Βασίλη Σοφιανίδη από την Αναράχη, που η οικογένειά του έχασε τότε εδώ τρεις ανθρώπους κι έχει γραφτεί ένα σχετικό βιβλίο που θα εκδοθεί την άνοιξη που έρχεται. Αυτό που πολλοί ίσως δεν ξέρετε είναι μια μικρή λεπτομέρεια: ότι εβδομήντα περίπου οπλίτες που εκτελέστηκαν εκείνο το βράδυ μέσα στην πλατεία του χωριού είχαν πρώτα προοριστεί να πάνε για κρατούμενοι στην Κοζάνη, αλλά φτάνοντας στου Μήλιου το Τσιφλίκι τους γύρισαν πίσω και η τύχη τους έκτοτε γύρισε σε μαύρη ατυχία. Το γιατί θα φανεί πιο κάτω.

 Η συνέχεια εδώ

Η ΕΠΟΝ για τους "Μακεδόνες"

 Ο χρήστης με το ψευδώνυμο "Δαίδαλος" ανακάλυψε κάτι πολύ ενδιαφέρον.
 Ένα άρθρο από το επίσημο όργανο της ΕΠΟΝ (ήταν ουσιαστικά η νεολαία του ΚΚΕ, διάδοχος της ΟΚΝΕ απ'τις αρχές του 1943 και μετά) που αναφέρεται στο μακεδονικό ζήτημα:

 Αν και δεν γίνεται ευθεία αναφορά σε απόσχιση της Μακεδονίας απ'την υπόλοιπη Ελλάδα (κάτι τέτοιο θα ήταν τεράστιο προπαγανδιστικό λάθος και οι κκεδες ήταν πολύ ικανοί στο να θολώνουν τα νερά σχετικά με το μακεδονικό την περίοδο της Κατοχής ), εντούτοις τονίζεται η αναγκαιότητα ίδρυσης μιας "λαϊκής δημοκρατίας" στα πλαίσια της οποίας οι "Μακεδόνες" θα απολαύσουν "πραγματική λευτεριά"....
 Αν λάβουμε υπόψη τις ανθελληνικές θέσεις του ΚΚΕ για το μακεδονικό την περίοδο 1924-1935, την ίδρυση του ΣΝΟΦ το 1943 που ήταν καθαρά ανθελληνικό-αυτονομιστικό, τους πάσης φύσεως ανθέλληνες κομιτατζήδες που στρατολογούσε σωρηδόν το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ την περίοδο 1943-44, και τις απροκάλυπτα ανθελληνικές θέσεις του ΚΚΕ για το μακεδονικό το 1949, τότε εύκολα μπορούμε να αντιληφθούμε τι "εννοεί ο ποιητής" της ΕΠΟΝ όταν μιλάει για "πραγματική λευτεριά των Μακεδόνων"...