Καμμία λύπηση για τις χουφτωθείσες γερμανίδες. Τα 'θελαν και τα 'παθαν...

Πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας τα γεγονότα που συνέβησαν το βράδυ της Πρωτοχρονιάς στην Κολωνία, αλλά και σε άλλες πόλεις της Γερμανίας, όπου πολυάριθμοι αφροασιάτες επιτίθονταν σεξουαλικά σε νεαρές γερμανίδες.

 Είναι τελείως ανούσιο να καταδικάσουμε και να εκφράσουμε την απέχθειά μας για αυτά τα γεγονότα.
 Η φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων δεν μπορεί ποτέ να είναι καταδικαστέα.
 Το αναπόφευκτο δεν το καταδικάζεις.
Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να ευχηθείς σε αυτούς που το προκάλεσαν να χαλαρώσουν και να το απολαύσουν, διότι απλά πληρώνουν τις συνέπειες της βλακείας τους.

 Και αυτοί που το προκάλεσαν είναι το σύνολο του γερμανικού λαού, αλλά και ο δυτικός κόσμος γενικώς, που μες στο αντιρατσιστικό/αντιφασιστικό/"ανθρωπιστικό" παραλήρημά του επέτρεψε και επιτρέπει ακόμα τον εποικισμό της Ευρώπης από αφροασιάτες και ισλαμιστές.

 Σίγουρα αυτές οι μάζες των απολίτιστων (το υψηλό βιοτικό τους επίπεδο δεν τους καθιστά πολιτισμένους, ο Πολιτισμός είναι μία ευρύτερη έννοια με μη-υλικές προεκτάσεις και δεν εξαντλείται στα ευρώ και στα i-phones) δυτικοευρωπαίων "αντιρατσιστών" δεν περίμεναν και δεν επιθυμούσαν οι γυναίκες τους να πέφτουν θύματα σεξουαλικών επιθέσεων.
 Θα έπρεπε όμως να το προβλέψουν και να προνοήσουν γι'αυτό. Δεν χρειαζόταν ιδιαίτερη φιλοσοφία ούτε ιδιαίτερη ευφυία για να αντιληφθεί κανείς ότι τέτοια γεγονότα ήταν απλά θέμα χρόνου.
 Αλλά η μαστούρα του "ανθρωπισμού" τους έχει θολώσει το μυαλό και δεν τους αφήνει να δουν το προφανές, όπως η μαστούρα δεν αφήνει τον πρεζάκια να δει το τέλος του που κοντοζυγώνει.

 Τώρα απλά υφίστανται τις συνέπειες, και έτσι πρέπει να γίνει για να τηρηθεί η συμπαντική ισορροπία. Ύβρις και Νέμεσις. Είναι απαράβατος Φυσικός και Θεϊκός Νόμος.

 Καμμία λύπηση λοιπόν για δαύτους και για δαύτες. Ας πρόσεχαν.
 Και αν εξακολουθούν να μην το καταλαβαίνουν (που είναι 1000% σίγουρο ότι οι περισσότεροι ακόμα κοιμούνται όρθιοι), τότε μοιραία θα εφαρμοσθεί το αρχαίο ρητό:
 "Η επανάληψις είναι η μητέρα της μαθήσεως".

  Θα ξαναϋποστούν τα ίδια και χειρότερα μέχρι είτε να βάλουν μυαλό και να αντιδράσουν όπως πρέπει, είτε να αντικατασταθούν από έναν ισχυρότερο και πιο δυναμικό πληθυσμό αλλόφυλης καταγωγής.
 Έτσι είναι, διότι διαχρονικά στην Φύση επικρατεί ο ισχυρός.
 Όχι ο "πονόψυχος αντιρατσιστής" και ο "ανθρωπιστής". Ποτέ και πουθενά δεν επικράτησαν τέτοιοι ανθρώπινοι τύποι.

 Περαστικά σας λοιπόν "αντιρατσιστές" Γερμανοί, και μην ξεχάσετε να σηκώνετε πανό REFUGEES WELCOME, για να αποδείξετε πόσο "καλοί" και "ανθρωπιστές" είστε.



 Εξυπακούεται ότι τα παραπάνω αφορούν στον υπερθετικό βαθμό και τα σύγχρονα ελληνόφωνα ζωντόβολα που είναι υποψήφια μέχρι και για -άκουσον, άκουσον- Νόμπελ Ειρήνης!!!!
 Απλά τα ντόπια ζωντόβολα δεν έχουν υποστεί ακόμα κάποιο σοκ παρόμοιο με αυτό του Παρισίου ή με αυτό της Κολωνίας.
 Είναι αφελής όποιος πιστεύει ότι θα την βγάλουν καθαρή...
 Η ηλιθιότητα και ο "αντιρατσισμός" πληρώνονται.... με τόκο.

 



 

Το σύνδρομο ραντανπλαν

 Αναδημοσιεύουμε το παρακάτω άρθρο απ΄το εξαιρετικό ιστολόγιο του Λευτέρη Πανούση


 

Ο ραντανπλαν είναι ένας πανηλίθιος σκύλος στα κόμικς του Λούκυ Λουκ, ο οποίος αντιλαμβάνεται το τι συμβαίνει με ρυθμούς απελπισίας.
Στις καλύτερες στιγμες του, "πιάνει το νόημα" στην επόμενη σελίδα, καμιά φορά όμως του παίρνει και δύο σελίδες - ενίοτε και ολόκληρο κεφάλαιο, μεχρι να αντληφθεί το τι του λέγουν οι αδερφοί Νταλτον.

Οι ελληνόφωνες μάζες του 21ου αιώνα, φαίνεται ότι πάσχουν από το σύνδρομο ραντανπλαν.
Κι ενώ σε όλη την Ευρώπη αρχίζουν να παίρνουν τα χάπια τους, προκειμένου να αντέξουν τους "φτωχούς μουσουλμάνους συνανθρώπους μας", εδω στην ραντανπλαναρία, το πόπολο τρέχει να υποδεχτεί τους λαθροκατακτητές του στη Λέσβο, με προφυλσκτικά, κόκα κόλες και παριζάκια υφαντής...

Μιλάμε για διαφορά φάσης.
Κι αυτό δεν είναι κάτι καινούριο στο ελλαδιστάν. Τον καιρό ας πούμε, που στην Ευρώπη ήταν της μόδας το τσάρλεστον, εμείς εδώ είχαμε ακόμα τα κλαρίνα. Στην εποχή του ροκ εντ ρολ τραγουδούσαμε Πολυμέρη, ενώ στην πακτοκρατορία του σέϊκ χορεύαμε τουϊστ.
Τώρα που στην Ευρώπη αρχίζουν να  ακούουν ισλαμ και να τρέχουν να κρυφτούν, εμείς εδώ στη χώρα-καρτούν, έχουμε γίνει ισλαμικότεροι του Αμπου Μπακρ αλ Μπακταντί!

Ραντανπλαν και πασης Ελλαδος, που λεει ο λογος, να 'ουμ...

Μουσουλμάνοι, "ταξικά αδέρφια" της αλησμόνητης Τασίας, 

καίνε χριστουγεννιάτικο δέντρο στις Βρυξέλλες.

Τώρα, που στην Ευρώπη πλακώνει ο μαύρος τρόμος του Ισλαμ, 

εμείς εδω συνεχίζουμε να πιπιλάμε τη καραμέλα του πτωχού πλην τίμιου, αλλαχουακμπαρίστα.

Διαφορά φάσης, ένα κεφάλαιο πίσω [σε ρυθμούς ραντανπλαν...]  

Ωστόσο, το κάθε τι κάτω από τον ψεύτη ήλιο της μαζικής χειραγώγησης, έχει και τις ερμηνείες του.
Η Ελλάδα διατηρούσε τον ιδιαίτερο πολιτισμό της που την έκαμε μοναδική στην οικουμένη - ως την μικρότερη από τις πιο διάσημες χώρες του κόσμου - όσο ακόμα μπορούσε να κρατά άθραυστο τον ιστό του μακραίωνου παρελθόντος της, με το διαρκώς απειλούμενο μέλλον της.

Εμάς, τους "ρωμιούς του 19ου αιώνα", δεν μας ελάτρευσαν οι Μπάυρον και οι Σατωμπριάνδοι, επειδή είμαστε οι άσωτοι κληρονόμοι της πιο μεγάλης πολιτιστικής κληρονομιάς του πλανήτη, αλλά επειδή χύναμε τότε το αίμα μας, προκειμένου να φανούμε αντάξιοι των προγόνων μας.
Το κίνημα που ονομάζεται "φιλελληνισμός" αλλά και ο παγκόσμιος θαυμασμός για την μικρή Ελλάδα, στηρίζονται προπαντός στην λαϊκή βούληση ενός λιλιπούτειου [σε πληθυσμό] έθνους, να παραμένει ο θεματοφύλακας της Ελληνικής κληρονομιάς και να την επαυξάνει με παπαδιαμάντηδες και με Σεφέρηδες.
Διότι κανένας ζωντανός λαός δεν αγαπάει μοναχά μνήμες.
Και η Αιγυπτος παραδειγματος χαριν. εχει τεραστια πολιτισμικη κληρονομια αλλα δεν αναπτυχθηκε ποτε "φιλοαιγυπτιασμός", για τους σημερνους αραβομαμελουκους σφετεριστες του χαμενου κλεους των Φαραω.        

Η Ελλαδα αγαπηθηκε μεχρι τα βαθη της Άπω Ανατολης, επειδη ίσαμε τα μισά τουλαχιστον του 20ου αιωνα, απεδειχνε οτι ηταν παρουσα, στο παγκοσμιο γιγνεσθαι, εμποτιζοντας μαλιστα τη συγχρονη ιστορια, με τα ναματα του ιδιαιτερου τροπου του Ελληνικου πολιτισμου.
Ε λοιπον, σημερα που το εχουμε χασει πια αυτο - σημερα που ουσιαστικα γελοιοποιουμεθα, πηγαινοντας ενα κεφαλαιο πισω, στη σειρά του ευρωπαϊκού γίγνεσθαι, όχι μόνο δεν μας σέβονται, αλλά γελούν κι όλας μαζί μας.
Κι οι μεταναστολάγνες κυρίες [και των δύο φύλων] που συνωστίζονται στις ακτές της Λέσβου, για το ποια θα διασώσει περισσότερους λαθρέποικους, δεν είναι παρά γελοίες φιγούρες στα μάτια των Ευρωπαίων, που δεν αδειάζουν ούτε να τις φτύσουν.

Συλλογιστείτε μονάχα, ότι οι κεντροευρωπαϊκοί λαοί έχουν αρχίσει και μας σιχαίνονται, ενώ οι θλιβεροί Σκοπιανοί ενός κατασκευασμένου κρατιδίου, βγαίνουν και μας πετάνε στη μούρη, ότι δεν είμαστε ικανοί να προστατεύσουμε, ουτε τα συνορα μας, από τους λαθροεισβολείς!

Αυτη τη στιγμη που σας μιλαω, δραστηριοποιουνται ως "διασωστες" στη Λεσβο ισλαμιστικες οργανωσεις, οπως η one nation, για τις οποιες βοουν οι μυστικες υπηρεσιες των ευρωπαϊκων χωρών ότι παιζουν το παιχνιδι του Δ΄χαλιφατου κι εμείς αναστενάζουμε απο φιλανθρωπισμό, με το που μας πασσαρουν καμια μελαμψη οικογενεια στις τηλεορασεις, ως ταχα μου προσφυγες!

Το χρημα που εχει πεσει στη Λεσβο, για τη "διασωση" των λαθρεποίκων, ειναι κατι το απιστευτο!

Μιλαμε δηλαδη, το νησι βουλιαζει απο τη διεθνη αλητεια, 

που αναλαμβανει με το αζημιωτο, 

να προωθησει μαχητές και ανηλικες πουτάνες, στην Ευρωπη του καραπουσταριου και της ατεκνίας...

Αναμεσα στις αλλες διεθνεις και εγχωριες ΜΚΟ, 

που πλακωνονται μεταξυ τους ποια θα τρεξει να "διασωσει" περισσοτερους λαθρεποικους 

[φαινεται η αμοιβη ειναι με το κεφαλι] 

ξεχωριζει η ισλαμιστικη one nation, την οποια εχουν βανει στο ματι οι μυστικες υπηρεσιες της Ευρωπης.

Όσο για μας εδω, χρησιμοποιουμε ηδη τις διαταξεις του συμφωνου συμβιωσης, 

προκειμενου να νομιμοποιησουμε λαθροεισβολεις, ως "νομιμους συντροφους" της καθε λυσαρας...

Πρωτη φορα ρε πουστη μου, ο κωλος γινεται διαβατηριο... 

Την ιδια ωρα που στις Βρυξελες, στο Παρισι, στο Λονδινο, στη Μαδριτη, στο Βερολινο ακουνε για λαθρομεταναστες και ξαμολανε στους δρομους στρατο και αστυνομια, εμεις εδω τους βανουμε wi-fi ιντερνετ στους ελαιωνες.
Την ιδια ωρα που ορδες εξαγριωμενων λαθρεποικιστων καινε χριστουγεννιατικα δεντρα στις ευρωπαϊκες πολεις και σκορπιζουν παντου τον τρομο και το μισιος κατα του χριστιανισμου, εμεις εδω γαμιομαστε αραδα στα παρκακια, με μελαμψους γαζηδες.
Την ιδια ωρα που οι μυστικες υπηρεσιες ολης της Ευρωπης εχουν ανακηρυξει ως πρωτο εχθρο της πατριδας τους το ισλαμ και πλακωνονται να παρακολουθουν τα κινητα ολων των χαμπιμπηδων, εμεις εδω νομιμοποιουμε τζιχαντιστες, μεσα απο το συμφωνο συμβιωσης, που φτιαχτηκε και για να εξυπηρετησει τετοιου ειδους δοσοληψιες!
Δηλαδη μιλαμε, αν υπαρχει μία χωρα ρανταπλαν σε ολακερο τον κοσμο, αυτη ειναι η ισλαμογρεκια...

Η κατασταση μας ειναι σαν να πηγαίνουμε σε παρτυ του Λακη Γαβαλα φορωντας παντελονι καμπανα, ενω πλεον η μοδα ειναι το να φοραει κανεις πλισε φουστίτσα
Δυστυχως το ροκ της αλβανοκωσταινας, ηρθε στη μοδα, τον καιρο της βυζοβιζιον.
Κι ενταξει...
Να το παιζεις χιπυς, οταν η μοδα έχει φτασει στον πολεμο των αστρων, δεν χανεις και τιποτα - εξον φυσικα απο το να γελανε μαζι σου, μεχρι και τα ρομποτ.
Αλλα να μπαζεις εδω μεσα εκατομμυρια λαθροκατακτητες, που αυριο θα σου φορεσουνε στη μουρη τη μαντιλα, επειδή βρισκεσαι ακομα στη μοδα της προηγουμενης δεκαετιας, ειναι σαν να αυτοκτονεις μαζικα με Πανταζη, στον καιρο της Παολας.
Tragik, ρε πουστη μου...

Μπράβοι διεθνούς ΜΚΟ, που δραστηριοποιείται στη Λεσβο [το νησί έχει γιομίσει κοράκια]

ξυλοκοπούν αγρίως πασίγνωστον Έλληνα φωτορεπόρτερ

Προφανώς οι φωτογραφίες του θα έδειχναν μιαν άλλη πραγματικότητα από αυτή που προσπαθούν

να κατασκευάσουν τα καθεστωτικά ΜΜΕ, για τα "κακόμοιρα τα παιδάκια", 

που πνίγονται στα αφιλόξενα νερά του Αιγαίου...

Α, και κάτι ακόμα...

Προσέξτε τον πανάκριβο εξοπλισμό δύτη, που φοράει ο μπράβος του "φιλανθρωπισμού"     

Καλή χρονιά με υγεία για τους πραγματικούς Έλληνες (η υγεία των άλλων μας είναι αδιάφορη) αλλά ΧΩΡΙΣ ΕΙΡΗΝΗ

  Έφτασε λοιπόν και το 2016.
  Ευχόμαστε τα καλύτερα για τους πραγματικούς Έλληνες και όχι για τους πάσης φύσεως δοσίλογους.

 Όσον αφορά τις ευρύτερες εξελίξεις όμως,αυτό που πρέπει όλοι να ευχόμαστε είναι να μην υπάρχει ειρήνη.
 Ας αφήσουμε τους διάφορους δειλούς, βολεμένους (κατα φαντασίαν ή μη, μικρή σημασία έχει), καθυστερημένους, ειρηνόφιλους βουτυρομπεμπέδες, προδότες κτλ να εύχονται να διατηρηθεί η ειρήνη.
 Μπορεί τα κίνητρά τους να είναι διαφορετικά, μπορεί οι όποιες νοητικές αφετηρίες τους να είναι διαφορετικές, αλλά όλοι οι παραπάνω καταλήγουν στον κοινό παρονομαστή της πάση θυσία διατήρησης της ειρήνης.
 Οι περισσότεροι το λένε λόγω δειλίας (κατά τ'άλλα μπορεί να αισθάνονται εθνικά υπερήφανοι για το 1821 και για το 1940....), και σαφώς λιγότεροι είναι αυτοί που επιθυμούν την διατήρηση της ειρήνης διότι ξέρουν πολύ καλά ότι αν ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου τότε κινδυνεύουν τόσο οι ίδιοι όσο και τα κεκτημένα τους.

 Εμείς αντιθέτως οφείλουμε να επιθυμούμε την μη-διατήρηση της ειρήνης.
 Ο λόγος δεν είναι ότι είμαστε κατ'ανάγκην δογματικά πολεμοχαρείς, ούτε επίδοξοι πολέμαρχοι.

 Ο λόγος είναι απλούστατος και ρεαλιστικότατος:
 Όταν οδηγούμαστε ταχύτατα και με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή και στον αφανισμό, τότε η διατήρηση της ειρήνης και της σταθερότητας ισοδυναμεί με αυτοκτονία. 

Πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουμε ότι ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ για την σωτηρία μας είναι τραχύς και βίαιος.
 Μόνο μία ευρεία ένοπλη σύρραξη μπορεί να προκαλέσει αυτήν την άκρως απαραίτητη ιστορική ασυνέχεια που είναι η μοναδική μας ελπίδα για να ανακοπεί η πορεία μας προς την καταστροφή και τον αφανισμό.
 Όλα τα άλλα είναι ημίμετρα. Το παρόν καθεστώς ούτε εξανθρωπίζεται, ούτε μεταρρυθμίζεται.
 Το μόνο που του αξίζει είναι να καταστραφεί και να αντικατασταθεί από ένα άλλο ριζικά διαφορετικό.
 Και όπως ευκόλως γίνεται αντιληπτό, αυτό δεν γίνεται ούτε με ειρηνιστικά κηρύγματα, ούτε με ροδοπέταλα....

 Δεν είναι τυχαίο ότι οι κρατούντες εκπρόσωποι του ανθελληνικού καθεστώτος υπεραμύνονται της ανάγκης διατήρησης της ειρήνης και της σταθερότητας.
 Αυτοί σαφώς και επιθυμούν κάτι τέτοιο, διότι η διαιώνιση της τωρινής κατάστασης εξασφαλίζει τα πολιτικά,κοινωνικά και οικονομικά προνόμιά τους. Το ότι καταστρεφόμαστε και αφανιζόμαστε, είτε τους είναι αδιάφορο είτε ακόμα και να είναι επιθυμητό για πολλούς από αυτούς.

 Και όταν τα συμφέροντα του θανάσιμου εχθρού σου ταυτίζονται με την ειρήνη και την σταθερότητα, τότε είναι αυτονόητο ότι τα δικά σου συμφέρονται ταυτίζονται με τον πόλεμο και την αστάθεια...

 Τελειώνοντας, υπενθυμίζουμε μία φράση από ένα ελληνικό τραγούδι:
 ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΡΗΝΗ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Πως λέγεται η Νέμεσις στα γαλλικά;

 Οι πολλές αναλύσεις για το χθεσινοβραδινό μακελειό στο Παρίσι είναι περιττές.
 Έγινε απλά το αυτονόητο. Οι φανατικοί έσφαξαν τους μαλθακούς.
 Έτσι γινόταν πάντα, έτσι γίνεται και έτσι θα γίνεται σε όλη την πορεία του ανθρωπίνου είδους.
Τα υπόλοιπα είναι μπουρδολογίας το ανάγνωσμα.

 Θα πρέπει επιτέλους οι βουτυρομπεμπέδες Ευρωπαίοι να καταλάβουν ότι τον αλλόφυλο φανατισμό δεν τον αντιμετωπίζεις με ευχολόγια, ανεκτικότητα, "κατανόηση" και προσπάθειες κατευνασμού.
 Τον αντιμετωπίζεις με πρόληψη, σιδηρά πυγμή και μηδενική ανοχή σε κάθε επίπεδο.

 Όσο δεν αντιλαμβάνονται τα παραπάνω προφανή και μένουν προσκολλημένοι στις αντιρατσιστικές και πολυπολιτισμικές ιδεοληψίες τους, τόσο θα τους σφάζουν σαν τα κουνέλια.
 Και μετά οι χαροκαμμένοι συγγενείς και φίλοι θα κλαίνε και θα οδύρονται, θα διοργανώνουν ειρηνικές (προπάντων!!!) πορείες διαμαρτυρίας, θα ανάβουν κεράκια και στο τέλος θα καταλήξουν λέγοντας: "δεν είναι όλοι οι μετανάστες τρομοκράτες", "να μην δώσουμε την ευκαιρία στους φασίστες να εκμεταλλευτούν την κατάσταση" και άλλα τέτοια ωραία και χαρωπά...
 Διότι πάνω απ'όλα είναι δημοκράτες, φιλήσυχοι νοικοκυραίοι και -τι άλλο;- αντιρατσιστές.

 Εντωμεταξύ οι φανατικοί ισλαμογυφτοπίθηκοι θα ετοιμάζουν το επόμενο χτύπημά τους.
Γιατί να μην το κάνουν άλλωστε; Αφού έχουν πάρει χαμπάρι ότι έχουν να κάνουν με ΔΕΙΛΟΥΣ και ΑΒΟΥΛΟΥΣ.
 Και ως γνωστόν, όταν απ΄την μία πλευρά έχεις ένα συρφετό παρηκμασμένων γηρασμένων δημοκρατικών αντιρατσιστών χέστηδων και απ΄την άλλη έχεις μία δυναμική μειοψηφία (που σε λίγο δεν θα είναι και τόσο μειοψηφία) φανατικών νέων που είναι έτοιμοι να πεθάνουν, τότε η εξέλιξη της σύγκρουσης είναι προδιαγεγραμμένη.

 Ιδιαίτερα οι Γάλλοι θα πρέπει να προβούν σε αυστηρή αυτοκριτική, διότι φέρουν τεράστια ευθύνη για την σημερινή παρακμή της λευκής δυτικής Ευρώπης. Τι να πρωτοθυμηθούμε; Την γαλλική επανάσταση των στοών και των μυστικών λεσχών; Τον Μάιο του ΄68 της εθνομηδενιστικής αντιρατσιστικής αριστεράς; Το πόσο εύκολα ανέχτηκαν την εθνολογική τους αλλοίωση;
 Ακόμα και στο δευτερεύον ζήτημα των αθλητικών εκδηλώσεων, οι Γάλλοι ήταν πρωτοπόροι στην προώθηση πολυπολιτισμικών και αντιρατσιστικών προτύπων καθώς οι εθνικές τους ομάδες θυμίζουν εν πολλοίς μεικτές Αφρικής.

 Ήγγικεν λοιπόν η ώρα για τους ανεκτικούς και πολυπολιτισμικούς Γάλλους να περάσουν απ΄το ταμείο της Ιστορίας για μία πρώτη πληρωμή των γραμματίων. Προφανώς έπονται και άλλες δόσεις...
 Έτσι πάνε αυτά...
Αντιρατσισμό και "ανεκτικότητα" έσπειρες; Βόμβες, σφαίρες και "Αλλάχ αλ ακμπάρ" θα θερίσεις...

 Η Νέμεσις είναι ωμή, αμείλικτη και διόλου ανεκτική...

Φωτογραφικό αφιέρωμα στον μεγάλο αντιφασίστα αγωνιστή Γεώργιο Κουμουτσάκο

 Αποφεύγουμε τους περιττούς προλόγους και περνάμε κατευθείαν στο πλούσιο φωτογραφικό υλικό για την δράση του τιτανοτεράστιου Γεώργιου Κουμουτσάκου:

                                                      Πολλά βαρύς και ασήκωτος..
 

Μισό βήμα πριν τον τερματισμό!!! Ο Κουμουτσάκος σε υπερδιέγερση έτοιμος να σπάσει τα χρονόμετρα!!! Ο κόσμος πίσω του τον ενθαρρύνει να τρέξει ακόμα πιο γρήγορα!!!

 Μετά το κατοστάρι, ήταν λογικό να είναι ιδρωμένος. Μάλλον δεν είχε πουκάμισο να αλλάξει.
 Ο Βορίδης πίσω του γιατί γελάει με αυτό το πονηρό ύφος; Χμμμ.... Λέτε να ξέρει κάτι που δεν ξέρουμε εμείς;

                          Απαγγέλει με το κατάλληλο για την περίσταση απλανές βλέμμα....
                          Δεν ξέρουμε τι ακριβώς απαγγέλει, αλλά τι σημασία έχει...
              Το όργανον της τάξεως πάντως δίπλα του έχει μείνει άναυδο με την ρητορική του δεινότητα.

   Η απαγγελία τελείωσε και το όργανον προσπαθεί να τον μαζέψει (τι να μαζέψει δηλαδή.. τα ασυμμάζευτα...)

         Εδώ μάλλον συζητάει  με τους στυλίστες του την καινούρια ριζοσπαστική του ενδυματολογική πρόταση ενόψει της χειμερινής κολλεξιόν 2015-6. Όλοι με τα κινητά ανα χείρας απαθανατίζουν την τελευταία λέξη της μόδας.

              Μία ακόμα επίδειξη πυγμής. Χτυπάει το χέρι του στο τιμημένο βουλευτικό έδρανο.      
                                                          Άπαντες τον χειροκροτούν.

                                           Άγνωστο τι παίζει εδώ. Μάλλον τον σήκωσαν να πει μάθημα.

Η βία κινεί την Ιστορία. Ο ελληνικός λαός είναι διατεθειμένος να πολεμήσει; ή θα κάτσει να σαπίσει;

 Έτσι όπως εξελίσσεται η κατάσταση, καθίσταται ολοένα και πιο φανερό ότι μέσω της "νόμιμης" πολιτικής οδού (βλ.κόμματα, εκλογές κ.ο.κ) τα περιθώρια για ουσιαστικές επωφελείς αλλαγές είναι από εξαιρετικά περιορισμένα εώς ανύπαρκτα. Αυτό το έχουν αντιληφθεί πολλοί συμπατριώτες μας, και όσο περνάει ο καιρός θα το αντιλαμβάνονται ολοένα και περισσότεροι. Προφανέστατα, αυτός είναι και ο βασικότερος λόγος της ραγδαίας αύξησης της αποχής που παρατηρήθηκε στις πρόσφατες εκλογές του Σεπτεμβρίου, και εκεί πρέπει να εστιάσουμε και όχι στο να κατακρίνουμε την αποχή.

 Στο σημερινό ελλαδιστάν βρίσκει την τέλεια εφαρμογή της η φράση: "Αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν τα πράγματα, θα ήταν παράνομες".
 Τα τελευταία 3,5 χρόνια έχουμε χορτάσει από εκλογές. Έχουμε βαρεθεί να ψηφίζουμε και να σταυρώνουμε. Τι άλλαξε;
  Η αριστερά έγινε κυβέρνηση έχοντας τον Καμμένο σαν "πατριωτικό" άλλοθι, το πάλαι ποτέ κραταιό ΠΑΣΟΚ καταστράφηκε, τα δεκανίκια τύπου Καρατζαφέρη και Κουβέλη εξαφανίστηκαν, η Χρυσή Αυγή ανεδείχθη τρίτο κόμμα, η ΝΔ υπέστη σοβαρές απώλειες και νομοτελειακά θα ακολουθήσει την μοίρα του ΠΑΣΟΚ, ο Λεβέντης μπήκε στην βουλή, αποχή/λευκά/άκυρα έφτασαν στο 50% κ.ο.κ.
 Αν μη τι άλλο, μιλάμε για κοσμογονικές αλλαγές στην εικόνα των εκλογικών αποτελεσμάτων.

Ε και τι έγινε;
Απολύτως τίποτα. Ή μάλλον τα πράγματα έγιναν ακόμα χειρότερα. Η οικονομική κρίση συνεχίζεται με μεγαλύτερη ένταση, το λαθρομεταναστευτικό είναι εκτός ελέγχου, τα εθνικά θέματα πάνε κατα διαόλου και γενικότερα η αιμορραγία του Ελληνισμού συνεχίζεται.

Συμπέρασμα: Πρέπει να είναι τελείως ΜΑΛΑΚΑΣ όποιος περιμένει πλέον σωτηρία απ΄την κάλπη.


 Ας γυρίσουμε λίγο τον χρόνο πίσω, και ας πάμε στο 2011, τότε που το Σύνταγμα βούλιαζε απ΄τους αγανακτισμένους. Εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου γέμιζαν κάθε μέρα το κέντρο της Αθήνας για να διαμαρτυρηθούν. Ακομμάτιστα, ανοργάνωτα και ειρηνικά, ως επί το πλείστον. Δεν υπήρχε συγκρουσιακή διάθεση απ΄την πλευρά τους. Συνθήματα, πηγαδάκια, μούντζες, φωνές αλλά μέχρι εκεί. Υπήρχε βλέπετε και η "καβάτζα" των εκλογών τότε.  
"Γιατί να ματώσουμε και να σκοτωθούμε αφού θα μας δωθεί η ευκαιρία να τους μαυρίσουμε στις κάλπες;", σκέφτονταν σίγουρα πολλοί απ΄τους αγανακτισμένους.
 Ίσως και να μην είχαν άδικο, αλλά η πραγματικότητα ήταν ότι κανένα ειρηνικό "κίνημα" των αγανακτισμένων δεν έριξε την τότε πρωτο-μνημονιακή κυβέρνηση Παπανδρέου.

Υπενθυμίζουμε ότι ο Παπανδρέου κατέφυγε στην λύση της οικουμενικής κυβέρνησης Παπαδήμου (συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ) όχι λόγω των αγανακτισμένων αλλά λόγω των επεισοδίων που έγιναν κατά τις παρελάσεις την 28η Οκτωβρίου 2011 (βλ.εδώ). Τότε που η οργή του κόσμου ξεπέρασε τις μούντζες και τις κραυγές και εκφράστηκε με σχετικά βίαιο (για τα σύγχρονα ελληνικά δεδομένα) τρόπο κατά των πολιτικάντηδων.
  Βλέπουμε λοιπόν ότι όταν ο λαός έσπασε τα δεσμά της πολιτικώς ορθής ειρηνικής διαμαρτυρίας,  προκάλεσε πολιτικές εξελίξεις. Σε καμμία περίπτωση βέβαια δεν ισχυριζόμαστε ότι η κυβέρνηση Παπαδήμου που προέκυψε ήταν καλύτερη απ΄την κυβέρνηση ΓΑΠ. Το θετικό όμως ήταν ότι αυτές οι εξελίξεις ανάγκασαν την ΝΔ να πετάξει το ψευτο-αντιμνημονιακό προσωπείο που έφερε ως τότε και να μπει σε μία εξίσου μνημονιακή κυβέρνηση, κάτι που επιτάχυνε την φθορά της και την εξέθεσε μία ώρα αρχύτερα. Κάτι ήταν και αυτό. Μικρό μεν, κέρδος δε.

 Το παράδειγμα της Ουκρανίας είναι πολύ πιο ενδεικτικό. Οι Ουκρανοί δεν κατέβηκαν στην πλατεία Μαϊντάν απλά και μόνο για να διαμαρτυρηθούν κατά της κυβέρνησης Γιανουκόβιτς. Κατέβηκαν στους δρόμους για να τον ρίξουν με οποιονδήποτε τρόπο. Και τον έριξαν. Συγκρούστηκαν ανελέητα με τις αστυνομικές δυνάμεις προκαλώντας βίαιες συγκρούσεις με νεκρούς και τραυματίες εκατέρωθεν.
 Δεν εξετάζουμε αν εμείς σαν Έλληνες είμαστε υπέρ των Ρώσων ή υπέρ των Ουκρανών, ή αν μας συμφέρει η Ουκρανία να είναι στην δυτική ή στην ρωσική σφαίρα επιρροής. Αυτό δεν έχει καμμία σημασία για το θέμα που εξετάζουμε. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ο ουκρανικός λαός δεν δίστασε να χύσει το αίμα του προκειμένου να ρίξει την κυβέρνησή του. Οι Ουκρανοί δεν αναλώθηκαν σε μούντζες και συνθήματα, ούτε περίμεναν τις ...εκλογές, αλλά ήταν έτοιμοι και πρόθυμοι να προβούν σε βίαιες εκδηλώσεις.
Και πέτυχαν το στόχο τους.

 Στο συγκεκριμένο ζήτημα οι Έλληνες έχουμε αποδειχθεί -μέχρι νεωτέρας τουλάχιστον- κατώτεροι των περιστάσεων.
 Οι περισσότεροι είμαστε δέσμιοι ειρηνιστικών κηρυγμάτων του τύπου "η βία δεν οδηγεί πουθενά", "καταδικάζουμε την βία" και άλλες παρόμοιες βλακείες.
Αγνοούμε τον Ηράκλειτο που έλεγε "Πόλεμος πατήρ πάντων", αγνοούμε τον Περικλή Γιαννόπουλο που έλεγε "η μόνη δικαιοσύνη είναι το σπαθί", αγνοούμε αυτούς που έλεγαν "η βία είναι η μαμή της Ιστορίας", και άλλα πολλά.
 Προφανώς, εμείς οι ειρηνόφιλοι νεο-έλληνες θεωρούμε ότι είμαστε εξυπνότεροι απ΄τους παραπάνω φιλοσόφους.. Τι λέτε; Είμαστε;
 Ή μήπως είμαστε απλά δειλοί και καλύπτουμε την δειλία μας με τον φερετζέ της ειρηνοφιλίας και της καταδίκης της βίας;


 Θα πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν είμαστε Ινδοί ώστε να υιοθετούμε ειρηνικές διαμαρτυρίες τύπου Γκάντι που απαιτούν τεράστια υπομονή και μία παθητικότητα που αγγίζει τα όρια της αναισθησίας. Στους Ινδούς μπορεί να ταιριάζει αυτό το μοντέλο αντίστασης και καλά κάνουν.
 Εμείς όμως είμασταν και είμαστε λαός πολεμικός (όποιος διαφωνεί με αυτό, είναι απλά άσχετος και ανιστόρητος) παρορμητικός και φύσει ανυπόμονος.

 Το στυγνό ανθελληνικό καθεστώς γνωρίζει πολύ καλά όλα τα παραπάνω, γι'αυτό και μας έχει ποτίσει με την μαστούρα της ειρηνοφιλίας και της απαξίωσης της βίας.
 Δεν είναι καθόλου τυχαίο επίσης ότι αυτός ο φύσει πολεμικός ελληνικός λαός είναι άκαπνος εδώ και περίπου 3 γενιές. Απ΄το 1949 και μετά δεν έχουμε πολεμήσει καθόλου. Οι περιπτώσεις της Κορέας και της Κύπρου αφορούσαν απειροελάχιστους.
  Όταν όμως ένας πολεμικός λαός δεν πολεμάει, τότε το μόνο που καταφέρνει είναι να πάει κόντρα στην φύση του. Και όταν πάμε κόντρα στην φύση μας, τότε αποχαυνωνόμαστε, γινόμαστε παρτάκηδες, μαλθακοί, δειλοί, ανεκτικοί σε κάθε αντεθνικό και αντικοινωνικό έκτρωμα και μοιραία παρακμάζουμε.
Το αποτέλεσμα: Η κωμικοτραγική κατάσταση των σημερινών τρισάθλιων Ελλήνων. Στην πρώτη υποψία "στραβής" τρέχανε στα ΑΤΜ, στα βενζινάδικα και στα σούπερ μάρκετ, παρακολουθώντας παράλληλα άπραγοι τον εποικισμό της Πατρίδας απ΄τους ισλαμοπίθηκους.
Κατάντια και παθητικότητα άνευ προηγουμένου.

Εξυπακούεται φυσικά ότι μέσα σε 3 γενιές δεν μπορεί να απωλέσαμε το πολεμικό μας γονίδιο, διότι σε αυτο το χρονικό διάστημα δεν επήλθε καμμία αξιόλογη επιμειξία.
Το πολεμικό γονίδιο λοιπόν υπάρχει.
Το πρόβλημα έγκειται στην ύπουλη τακτική του καθεστώτος που προσπαθεί να κρατήσει εν υπνώσει τα πολεμικά μας ένστικτα με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο, διότι ξέρει πως όταν
 το ελληνικό γονίδιο μυριστεί αίμα, τότε για τους πάσης φύσεως προδότες θα ανοίξουν οι πύλες της κολάσεως.

Όποιος λοιπόν απορρίπτει την βία ως μέσο, το μόνο που καταφέρνει είναι να ρίχνει νερό στο μύλο του ανθελληνικού καθεστώτος. Τόσο απλά.
Για να αποφύγουμε παρανοήσεις, πρέπει να τονιστεί ότι η βία για να είναι αποτελεσματική θα πρέπει να έχει συγκεκριμένη πολιτική στόχευση. Αλλιώς είναι απλά στιγμιαία εκτόνωση που πιθανόν να αποφέρει κάποια πολιτικά οφέλη αλλά δεν οδηγεί στην συντριβή του εσωτερικού εχθρού που είναι και το ζητούμενο.
 Αυτήν την απαραίτητη πολιτική στόχευση δεν μπορεί να την προσδιορίσει ο λαός.
 Αυτό θα το κάνει μια οργανωμένη μειοψηφία που νομοτελειακά θα καθοδηγήσει τον λαό. Ο λαός από μόνος του δεν μπορεί να κάνει τίποτα εκτός απ΄το να ψηφίζει, και τα είδαμε τα αποτελέσματα...
 Την στιγμή που μιλάμε αυτή η εθνική ηγετική μειοψηφία δεν φαίνεται να υπάρχει, και το σίγουρο είναι ότι δεν θα προκύψει από... εκλογές. Αυτό πρέπει να το αντιληφθούμε όλοι και να μην τρέφουμε κοινοβουλευτικές αυταπάτες.

 Άρα από που θα προκύψει;
 Άποψή μας είναι ότι παρά τις τιτάνιες προσπάθειες του καθεστώτος, η ώρα της επερχόμενης πολεμικής σύγκρουσης δεν θα αργήσει. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι από αυτήν την σύγκρουση θα αναδειχθεί πρακτικά η εθνική ηγετική μειοψηφία. Η επερχόμενη σύγκρουση μπορεί να είναι πόλεμος διακρατικός (με την Τουρκία π.χ.) ή πόλεμος εσωτερικός. Η γεωπολιτική κατάσταση είναι τόσο ευμετάβλητη που αυτό δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια.
 Για πολλούς και διαφόρους λόγους θεωρούμε όμως ότι το ενδεχόμενο του εσωτερικού πολέμου (όχι κατ'ανάγκην εμφυλίου) είναι πολύ πιθανότερο.

Μία εσωτερική ανάφλεξη που θα προκύψει είτε απ΄τις ορδές των αφροασιατών είτε λόγω της ογκούμενης εξαθλίωσης και με οποιαδήποτε πιθανή ή απίθανη αφορμή, θα προκαλέσει ποικίλες ασύμμετρες αντιδράσεις που θα οδηγήσουν σε αποσταθεροποίηση.
 Μην μας τρομάζει ο όρος "αποσταθεροποίηση". Αυτό πρέπει να τρομάζει τους καθεστωτικούς και τους δειλούς, και όχι εμάς. Όταν βαδίζουμε με μαθηματική ακρίβεια στον αφανισμό η "σταθερότητα" είναι η κατάρα και η αποσταθεροποίηση είναι η ευλογία.
 Τότε λοιπόν θα είναι η μεγάλη ευκαιρία. Δεν είναι άλλωστε μυστικό ότι οι Έλληνες συνηθίζουν να ξυπνάνε στο "και πέντε"...

 Ας μην υπερτιμάμε τον εχθρό. Δεν είναι ούτε σοφοί (ποτέ δεν ήταν), ούτε ανίκητοι.
Όσο καλά και να έχουν σχεδιάσει οι περιούσιοι και τα τσιράκια τους τον αφανισμό του Ελληνισμού και την λεηλασία της ευλογημένης Γης του Φωτός, κάπου θα σκαλώσουν. Άλλωστε, τέλειο έγκλημα δεν υπάρχει. 

Το μεγαλύτερο λάθος του εχθρού είναι ότι απορρίπτει ασυζητητί και δαιμονοποιεί την βία, αν δεν την χρησιμοποιεί ο ίδιος βέβαια γιατί τότε η βία είναι καλή και απαραίτητη... 
 Έτσι όμως, χωρίς να το θέλει, προδίδει τον μεγαλύτερο φόβο του. 
 Ναι, αυτό που τρέμουν οι περιτετμημένοι και οι αχυράνθρωποί τους είναι η αφύπνιση του ελληνικού πολεμικού γονιδίου. Τι νομίζετε; Η χρονική απόσταση από το ξεσκαρτάρισμα της Τριπολιτσάς εώς και σήμερα είναι ασήμαντη στο πέρασμα των αιώνων.
 Και απ'ότι φαίνεται, οι εχθροί μας δεν το έχουν ξεχάσει, και καλά κάνουν.

 Δεν χρειάζεται λοιπόν καμμία ηττοπάθεια.
 Αυτό που χρειάζεται είναι όταν θα έρθει εκείνη η στιγμή (που νομοτελειακά θα έρθει και σε αυτό πρέπει όλοι να έχουμε Πίστη), να έχουμε αποβάλλει οποιοδήποτε ειρηνιστικό, ψευτο-ανθρωπιστικό και δημοκρατικό σύμπλεγμα και να πράξουμε το καθήκον μας όντας αδιάλλακτοι και απόλυτοι. Όπως ακριβώς έκαναν πολλάκις οι Πρόγονοί μας. Διότι η γραμμή του Αίματος είναι μία και απαράλλαχτη. Το μόνο που θα χουμε να κάνουμε είναι να ακούσουμε την βαριά φωνή των Προγόνων απ΄τα βάθη των χιλιετιών.
 Τότε η Φύση απλά θα κάνει την δουλειά της και όλα τα άλλα θα έρθουν από μόνα τους...


Ανοίγεται τώρα, μπροστά στα θολωμένα μάτια σας, στα σκοτισμένα μυαλά σας, δρόμος αληθινός! Δρόμος ζωής και πολέμου! Αν τον θέλετε, πάρτε τον! Ειδεμή σαπίστε εκεί που είστε...
 Αν

Η αποχή, η εκλογική στασιμότητα της Χρυσής Αυγής και το αβέβαιο μέλλον

 Κατα γενική ομολογία, η μεγάλη αποχή ήταν απ΄τα πλέον ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά αυτών των εκλογών. Οι περισσότεροι κομματικοί εκπρόσωποι κατέκριναν το φαινόμενο της αποχής με διάφορα επιχειρήματα. Δεν θα τα αναπαράγουμε διότι είναι περιττό να αναμασάμε χιλιοειπωμένα πράγματα.

 Θα σταθούμε σε ένα άλλο ζήτημα.

 Οι απέχοντες γνωρίζουν πολύ καλά ότι η μη-συμμετοχή τους στην εκλογική διαδικασία δεν έχει πολιτικό αποτέλεσμα, στα πλαίσια του ισχύοντος πολιτεύματος. Αδιαφορούν όμως διότι έχουν απογοητευτεί απ΄τους πάντες.
Αυτή είναι η ουσία του ζητήματος και όχι το να κατακρίνουμε γενικώς την αποχή.

 Εδώ ακριβώς έγκειται η ευθύνη όλων -μηδενός εξαιρουμένου- των κομμάτων. Κανένα κόμμα δεν κατάφερε να προσελκύσει τον κόσμο που απείχε.
 Και αν αυτό ήταν λογικό και αναμενόμενο για τα διεφθαρμένα καθεστωτικά κόμματα, δεν ισχύει το ίδιο για την Χρυσή Αυγή που έχει κάθε δίκιο να ισχυρίζεται ότι είναι εκτός του σαθρού πολιτικού κατεστημένου.

 Για να μιλήσουμε λίγο με αριθμούς:
 Στις πρόσφατες εκλογές συμμετείχαν περίπου 765.000 ψηφοφόροι λιγότεροι συγκριτικά με τις εκλογές του Ιανουαρίου
 Η Χρυσή Αυγή πήρε πανελλαδικά περίπου 9.000 λιγότερες ψήφους απ΄τον Ιανουάριο.

 Απ΄την στιγμή λοιπόν που παρά τις αντικειμενικά ευνοϊκές συνθήκες (μνημονιακή στροφή ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και έξαρση του λαθρομεταναστευτικού) ένα εθνικιστικό αντικαθεστωτικό κίνημα:
 α) παίρνει 9.000 λιγότερες ψήφους συγκριτικά με τις πρόσφατες εκλογές
 β) αποτυγχάνει να προσελκύσει έστω ένα μικρό ποσοστό απ΄τις εκατονταδες χιλιάδες των απογοητευμένων που προτίμησαν να απέχουν,
 τότε σίγουρα σημαίνει ότι κάτι κάνει λάθος.

 Οι πανηγυρισμοί για την τρίτη θέση στερούνται νοήματος.
 Οι εκλογές δεν είναι αθλητική διοργάνωση όπου η τρίτη θέση δίνει χάλκινο μετάλλιο.
 Το να πανηγυρίζεις επειδή βγήκες τρίτος και ξεπέρασες το νεκρό ΠΑΣΟΚ της Φώφης (!!!) πραγματικά μας ξεπερνά...

 Στην τελική, τρίτη είχε βγει η Χρυσή Αυγή τόσο στις εκλογές του Ιανουαρίου όσο και στις περσινές Ευρωεκλογές. Ε ωραία, τώρα ξαναβγήκε τρίτη.
 Ε και;

 Το επιχείρημα ότι: "κάναμε προεκλογικό αγώνα με χίλιους δύο περιορισμούς και χωρίς την κρατική επιχορήγηση", δεν αρκεί.
 Το ίδιο ίσχυε και τον Ιανουάριο και μάλιστα σε μεγαλύτερο βαθμό (τότε ήταν ακόμη φυλακισμένη σχεδόν σύσσωμη η ηγεσία), ενώ υπενθυμίζουμε ότι οι εκλογικοί θρίαμβοι του 2010 (δημοτικές εκλογές Αθήνας) και του 2012 (βουλευτικές) ήρθαν χωρίς ούτε ένα ευρώ επιχορήγησης.
Ο δε βρώμικος πόλεμος σε βάρος της Χ.Α απ΄τα βοθροκάναλα ήταν και είναι κοινός τόπος σε όλες ανεξαιρετώς τις εκλογικές αναμετρησεις.

 Με μία φράση: Όταν έχεις παραμείνει το μοναδικό αντιμνημονιακό κόμμα και όταν ο εποικισμός της Πατρίδας παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, τότε είναι μάλλον απογοητευτικό το 6,3 να γίνεται 7 και να χάνεις και 9.000 ψήφους σε απόλυτους αριθμούς, αποτυγχάνοντας παράλληλα να προσελκύσεις έστω και ένα μικρό ποσοστό απ΄τις εκατοντάδες χιλιάδες απογοητευμένων Ελλήνων που προτίμησαν να απέχουν.

 Καλό θα ήταν να παρατηρήσουμε επίσης ότι η Χρυσή Αυγή:
 Τον Μάιο του 2012 πήρε 440966 ψήφους
 Τον Ιούνιο του 2012 πήρε 426025
 Τον Ιανουάριο του 2015 πήρε 388387
 Τον Σεπτέμβριο του 2015 πήρε 379581.

 Η πτώση είναι φανερή. Μικρή μεν, υπαρκτή δε. Και κανένας δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι σε επόμενες εκλογές δεν θα συνεχιστεί.

 Η λογική: "Περιμένουμε να αποκομίσουμε εκλογικά οφέλη απ΄την περαιτέρω εξαθλίωση των Ελλήνων λόγω του τρίτου αριστερού μνημονίου" θυμίζει τη νοοτροπία των καθεστωτικών αντιπολιτευόμενων κομμάτων που το μόνο που κάνουν είναι να περιμένουν να εισπράξουν απ΄την φυσιολογική φθορά του κυβερνώντος κόμματος.
 Αυτό λέγεται "τακτική του ώριμου φρούτου" και μπορεί να είναι αναμενόμενο να υιοθετείται από καθεστωτικά κόμματα, αλλά είναι απαράδεκτο να υιοθετείται από ένα λαϊκό εθνικιστικό κίνημα που θέλει να λέει ότι έχει βλέψεις εξουσίας.
 Ο λαϊκός εθνικισμός δεν μπορεί παρά να είναι δυναμικός, ενεργητικός και πρωτοπόρος στις εξελίξεις και όχι να περιμένει παθητικά να εισπράξει ψήφους από τις ορδές των απογοητευμένων. Διότι όταν αυτοί οι απογοητευμένοι βλέπουν ότι δεν κάνεις τίποτα ουσιαστικό και αρκείσαι σε ανούσιες κορώνες και βαρύγδουπες δηλώσεις εντυπωσιασμού (βλ. την τρομερή "απειλή" περί αποκλεισμού του ραδιομεγάρου της ΕΡΤ αν δεν συμμετείχε στο ντιμπέιτ ο Μιχαλολιάκος... τελικά ούτε ο Μιχαλολιάκος συμμετείχε στο ντιμπέιτ ούτε κανείς αποκλεισμός επιχειρήθηκε....), τότε εύκολα απογοητεύονται και από σένα και δεν κάνουν τον κόπο ούτε καν να σε ψηφίσουν.

  Εδώ φτάσαμε στο ύψιστο σημείο σουρεαλισμού να έχει η Ελλάδα την πιο επικίνδυνη (για το καθεστώς) πολιτική δύναμη στην Ευρώπη  -σύμφωνα με την Guardian τουλάχιστον- και αυτή να μην κάνει ΟΥΤΕ ΜΙΑ ανοικτή εκδήλωση κατά της λαθρομετανάστευσης τους τελευταίους μήνες οπότε και ο εποικισμός της Πατρίδας έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο...
Αντ'αυτού έκαναν προ μερικών εβδομάδων πορεία οι Πακιστανοί ζητώντας να ανοίξουν (κι άλλο..) τα (ήδη ορθάνοιχτα) σύνορα.
Μας πήραν χαμπάρι μέχρι και οι Πακιστανοί και μας δουλεύουν ψιλό γαζί...

 Δεν θα αναφερθούμε καν στην περιβόητη δήλωση περί "πολιτικής ευθύνης", από σεβασμό και μόνο στον αγώνα του Νίκου Μιχαλολιάκου απ΄τις αρχές της δεκαετίας του ΄80 μέχρι σήμερα.

 Όπως και να χει, η ηγεσία της Χρυσής Αυγής είναι αυτή που έχει το τιμόνι στα χέρια της και θα αποφασίσει τι μέλλει γενέσθαι. Τα λάθη του παρόντος σε καμμία περίπτωση δεν διαγράφουν τις μεγάλες επιτυχίες και την πορεία του παρελθόντος. Η προσφορά της Χρυσής Αυγής είναι τεράστια και σε καμμία περίπτωση δεν μπορεί να υποτιμηθεί.
 Το θέμα είναι να μην υποτιμήσει η ίδια η Χρυσή Αυγή τον εαυτό της μεταλλασσόμενη σε ένα εφετζίδικο ΚΚΕ της άκρας δεξιάς. Όχι, κάτι τέτοιο θα ήταν αυτοκαταστροφικό.
Οι συνειδητοποιημένοι Έλληνες επιθυμούν ένα δυναμικό ριζοσπαστικό λαϊκό εθνικιστικό κίνημα με βλέψεις εξουσίας, και όχι ένα ακροδεξιό ΚΚΕ τηλε-μαγκιάς που θα βολεύεται με τρίτες θέσεις και ανυπαρξία κινηματικής δράσης.
 Αν κάποιοι ιθύνοντες επιθυμούν το δεύτερο, τότε χαρήκαμε για την γνωριμία αλλά δεν θα τα ξαναπούμε ούτε καν στις κάλπες....